bilmirdim,sesimden Nigar oyanib menim tek honkurtu ile aglamaga baslamisdi. Qizimi qucagima alib yatagin kuncunde eylesib ona lay lay deyerek goz yaslarim uzune duserek yeniden yatirtmaga calisirdim. Murad yavasca yanima yaxinlasib elini sacima vurmaq isteyib "Sura...uzur isteyirem"demisdi,ickili oldugundan o da aglamaga baslamisdi. Elini geri cekerek ,eseble onun gozlerine baxib "sene nifret edirem!" Demisdim.
Bu sozum ona dediyim belke de en urekden ve en dogru bir soz idi. Honkurtulerle bir teher seherimi acmaga calisirdim. Bu sabah men bu evden cixib gedecekdim artiq,gec bele qalmisdim.
Gozlerim sismis,yorgun ve halsiz halda yatagimda eylesib bir noqteye baxirdim ki,Senem otagima kecib yanimda oturmusdu. "Ne oldu size,Suram...kim etdi size bunlari canim? Niye bele etdiniz axi siz..." gileylenerek saclarimi oxsayirdi ki,ozumu saxlaga bilmeyib daha da cox aglamaga baslamisdim. Hec cure sakitleshe bilmirdim,hicqiraraq "bitdi Senem,bitdi!"deyib yastigi kenara hirsimle atib vururdum. Senem meni sakitlesdirmeye calishsa da nafile...
Anama evden zeng vurub meni goturmelerini istemisdim,bir saatdan sonra dalimca gelecekdiler artiq,hec bir sheyi hazirlamadan sadece usagin cantasini goturub evden cixmaga hazirlasirdim. Dunen geceden etibaren Muradi gormemisdim ve ona gorunmeden artiq bu evi terk etmek isteyirdim. Qaynanam otagima girerek kinaye ile uzume baxib "bizim kimi aile tapmayacagsan"demisdi,men ise eyni reaksiya ile "Insallah"demisdim. Telefonumu hec cure tapa bilmirdim,hara dusduyunu bilmirdim,elimin altinda ev telefonu oldugu ucun elaqeni yalniz bu cur qururdum. Texmini yarim saatdan sonra ise Murad otagima sozun heqiqi menasinda dalmisdi. Esebi baxishlari ile uzume baxib "otur danisaq" demisdi. Vecsi uz ifadesi yaratmaga calissam da hec cure alinmirdi. Uz-uze eylesib sozun ilk kimin baslagacagina qerar vere bilmirdik. Ikimizde eyni anda basladigimiz ucun ,"sen de","yox sen de" deyerek bir birimizin sozunu kesirdik. Lap o gunleri xatirlamish kimi