i kovrelmisdim bir azca...Her sheyin yaxsi oldugu gunlerimizi...
-Sura...men istemirem bu cur olsun,iki medeni insan kimi ayrilaq bitsin bu ish!,- o qeder asan danisirdi ki,sanki onceden bunlari istemish kimi
-yaxsi,-soyuq sozumle onun danisigini kesmisdim,-yaxsi Murad...sagol,-qalxmaq isteyirdim ki,qolumdan yene yapismisdi,-her halda indi haqqin yoxdu qolumu sixmaga!
-sixmiram...sakit ol...bele tez qalxma..
-ne isteyirsen? Burax gedim!
-telesme gedersen..,-yerime meni oturdub gozlerime baxmisdi,- son defe...op meni.,-shok olaraq onun uzune baxdigdan sonra ise ,hirsle ona yaxinlasib onun etdiyi kimi sertce opub aralanmisdim.
-oldumu? Vse sagol!,- ayaga qalxib qapidan cixirdim
-Sura ,bu evden cixan bir daha geri donmez! Yadinda saxla,getdinse donen deyilsen!
-sagol Murad,salamat qal!,- deyerek kesdirib atmisdim.
Qapini cirpib usagimi da goturub otagimdan cixmisdim. Xettin arxasinda ne oldugunu bilmeden,o xetti kecmek sehv olar. Menim xettimin arxasinda ne var goresen? Ne oldugunu bilmeden addimimi atmisdim..Meni sixan ne idi axi? Menim qelbimi inciden sevgisizlik idi,umidsizlik idi...
Nigari bagrima basib dehlize cixdigimda qapinin onunde Rufetin hirsli baxisi ile qarsilasmisdim. O baxisi yeddi qatimdan kecmis,etdiyim butun sehvlerimi mene xatirlatmisdi. Omrum,heyatim goz onumden kecerek bir daha ureyimin sixilmasina sebeb olmusdu. Rufet hec bir soz demeden usagi qucagimdan alib kobud sesi ile "Gedek" deyerek evden cixmisdi. Bu eve bir daha geri donmek istemirdim,qapidan cixdigimda sanki butun kecmisimi arxada qoymus,yeni bir heyata temel qoymusdum. Arxama bele donmeden buradan qacmaq idi tek arzum...
Eve catdigimda anam-atam menle artiq danismaq niyyetinde deyildiler. Anam ise "Sene qabagcadan demisdim axi..men demisdim!"deyerek meni otagima yola salmisdi. Cetin gunlerin geleceyini nezere almirdim,arxamda boyuk bir yuku qoymush kimi hetda gulumsemisdim. Hec bilmezdim ki,bu cur getmeyim mene rahatliq vere biler. Yatagimin uzerinde qizimla