heyatima davam edirdim. Seher oyanar oyanmaz anam qapini acaraq "Yegin orda da bu qeder yatmisan deye qaynanan deyinirmis"demisdi. Yuxulu-yuxulu ona donub normalda bir-iki cavab veren men - Sura,indi hec bir cavab vermemisdim. Ozumu gunahkar hiss edirdim ata evime donduyum ucun. Yene ozumu aileme yuk kimi hiss edirdim. Depressiv gunlerimin temeli beynimde artiq qoyulmusdu...
5 gun kecmisdi...Qeyri-ixtiyari olaraq Muradla danisib niye bele etdiyini bilmek isteyerek,qardasimin telefonunu goturub,onun adini tapib,sehven "yes"duymesine basmisdim. Telesik halda "no"duymesine 101 defe basdiqdan sonra zengin artiq qisaca getdiyini anlamisdim. Murad ne anlayacagdi? Bilmirdim...Uzerinden iki saniye kecmediki Murad geri nomreni cevirib mene zeng etmisdi.
-Xeyir ola zeng etmisen? Yoxsa aglin basina geldi?,- onun bu tonda danisdigini esiderek sinirlerim basima vurmusdu.
-sehven oldu,yoxsa niye sene zeng edim ki!,- eyni aci ve kobud sesimle ona cavab qaytarmisdim
-yeni hec yadina dusmurem senin?
-yox!,- deyerek desteyi atmisdim,ellerim esir,sesim titreyirdi,hec bir seyin aciqlamasin etmeden danismadan danismagimizi sonlandirmisdim. Onun sesinden bele iyrenirdim...
Gunler bir birini evez edir,ne menden ne de ondan bir ses cixirdi. Yayin isti aylari idi,mehkemeden ise zengler get-gede artirdi. Erizemizin muddeti yavas-yavas bitir,mehkeme saatimiz teyin olunmusdu artiq. Bu kecen bir ay erzinde menimle ne sohbetler edilmis,"bir daha dushun,belke duzeler"kelimesini belkede 200 defe her kesden esitmisdim. Bu deyilenler mene tesir etmirdi,men canimi Muraddan tamami ile qurtarmaq isteyirdim. En cox canimi qurtarmaq istediyim meqam ise onun mene elini qaldirmasi idi,men yeniden o sixma-bogmalari,qolumun goyertilerini,ora-bura cirpilmagimi gormek istemirdim. Insan cani agradigi yere qayitmaq istermi hec? Hec vaxt!
...........
1 ay sonra.
Sabah bosanmali idik. Artiq 3 ay tamam olmus,mehkeme ise isleri tezlesdire bileceyini demisdi. Icimdeki qorxu meni hec cure buraxmaq