m onsuzda,qaynanami dehlizde hansisa vekilnen gulerek danisdigini gorub hec bir soz demeden yanlarindan kecmisdim. Arxaya bele baxmadan celd avtomobile minib nefesimi dermisdim. Rufet menim uzumde elini gezdirib basimdan opmusdu.
-duzelecek...,-sesinin esmesini hiss etmisdim,-hamisi duzelecek bacim...
-duzelmeyecek,Rufet...daha yeni baslayir...,-ixtiyarsiz goz yaslarimi axidaraq ona sarilmisdim...
-ne dediler sene? mohlet verdiler?
-bir ay...
-duzeler,bacim,bax gor bir aya neler olacaq,barisarsiniz...
-yox Rufet...
-niye bele deyirsen? Kim isteyer ailesi dagilsin?
-biz Rufet...ikimizde bunu isteyirik...,-Rufet elini menden cekib duz yola baxmisdi.
-siz Nigari dusunmediniz...
-sizde bizi...,-deyerek basimi pencereye dogru cevirmisdim.Kecirdiyim hissleri size nece ve hansi sozlerle deyeceyimi bilmirem...Zamanin icinde sudan cixmis bir baliq kimi bogulurdum. Ne idi elimde zamandan basqa? Qorxularim meni ehate edib,zencir kimi etrafimi sarib berk-berk sixmisdilar. Her zaman sozu aciq olan Sura indi cokmushdu,ne bir soz demeye halim,ne de basqa bir shey etmeye cesaretim qalmisdi. Her veziyyetden mutleq bir cixis yolu vardir deyilmi? Men her zaman ozune hec neyi derd etmeyen Sura olmusam. Umumiyyetle heyatda problemin ne oldugunu bilmeden yashayan birisi olmusham. Beynim o qeder ideyalarla,fikirlerle dolu olardi ki,problem dusunmeye hec vaxt tapmazdim,oz halimda ,bele desek "kefimde" olan birisi olmusam. Kim ne dese mutleq urek-direk verib "Derd etmeee,kececek!"deyib guldurerdim. Lakin indi yanimda hec kes yox idi. Her kesden uzaqlasmisdim,dostlarim,ailem...her kesden. Hemin o kuncume dogru irelileyirdim,icimde ne bir yasham,ne bir savash hissi qalmisdi.

Eve donduyumuzde her kes susaraq uzume baxmis ve menden bir aciqlama gozleyirdiler. Butun bedenimin agirligini dashiya bilmeyerek,onlara olub-biteni nece basha salacaqdim ki...Bir azca guc...Bir damci gucum olsa kash ki...Neyin arxasinca gedeceyimi,ne deyeceyimi,nece davranacagimi anlamirdim. Itmisdim