men...butun bu insanlar,boshluq,zaman,donen kainatin icinde qeyb olmusdum. Basimi berk sixib qisqiraraq hetda diger bir kainata teleportasiya olunmaq isteyirdim. Bu icimdeki cashqinliq,boshluq hissi mene agirliq verib yere basirdi sanki. Tezyiq nedir? Havanin yerin uzerine olan agirligidir. Yerin,bu evin,bu dunyanin uzerine tezyigimi,hetda ozumun ozume tezyiqimi hiss edirdim.
Metbexde masanin onune eylesib bir noqteye baxaraq,beynimdeki boslugun icinde sualima cavab axtarirdim. Beynimi size vizualizasiya etsem orda yalniz iri bir sual isharesi tapacaqsiniz. Suallarimi siraya duzub tek-tek cavab axtarirdim onlara,lakin hamisi xaotik shekilde qarisharaq bir-birinin uzerine,ust-uste,ust-uste,ust-uste qoyulub basima tezyiq edirdiler. Indi hansini haradan cixarsam,hansina ilk cavab versem,bezilerinin ise hec cavabi yoxdur,hansina sonda cavab versem goresen...Etrafimda her kes susmush,hele de menden bir cavab gozleyirdiler.
-Cox susacaqsan?,- anam bu suali 3-4 defe tekrar etmish,yalniz sonuncu defe qisqirdiginda mene seslendiyini anlamisdim. Basimi diksinerek qaldirib ona baxaraq "hm?"demisdim,-deyirem ki,cox susacaqsan? Basla bir yerden...
-Sura..bax qizim,biz senin qerarlarina hormetle yanashiriq,danish gorek her sheyi bashdan...,-atam biraz qabaga gelib duz onumde eyleshib nevazishle sorusmusdu. Onun gozlerine baxdigimda bir aci gormusdum,pesmanliq acisi idi bu,ovladinin acisini gormek valideyine ikiqat aci verer deyerler,-qizim...danis rahatla...,-anamin artiq gozlerinin dolmasini gorub danismaga qerar vermisdim.
-Men...men bilmirem...hecne bilmirem ki...,-bashimi asagi salib masaya gozlerimi zillemisdim.
-Nece yeni bilmirsen? Sura ureyimizi uzme,danish!,- Rufet her zaman bele idi,emosional davranaraq yene sesini ucaltmisdi.
-Oglum,dayan gorek,sakit ol...,-atam ona tepinib yene diqqetini mene yoneltmisdi,men ise hecne danismirdim,-Sura,qizim,belke danisasan?,- cenemden tutub qaldirmis,gozlerime baxmisdi.
-Bosuna vaxt itirmeyin,danishan deyil!,- Rehim qelemi