oynuyurdu...
-Zehranin ne zibil oldugunu bizde bilirdik ,onsuz hami bilir Mehemmed onunla nece evlenib,ancaq senin arxanca bele danismasi subheli gelirdi bize ,ozude senle arasi yaxsi idi,tez-tez size gelirdi...
-hmm Aysu...indi anladim niye tez-tez gelirmish bize,ifritenin biri,qiza bax e!
-Sura...nece bele sakit davrana bilirsen? Bu sene hec tesir etmir?,-Aysu da eyni ile bibim kimi maraqla sorusmusdu.
-yox ,Aysu,tesir etmir,menim vecime bele deyil,Muradla meni hecne baglamir ve baglamayacaq da,bu isler mene aid deyil ve olmayacaq da,Murad kimle isteyir gezsin kimle isteyir ne edir etsin,ozu biler...oz isidi,mene qarismasin,bu yeterlidi,-sozumu deqiqliyi ile demisdim.
-Aferin sene! Vallah aferin! Sukani bele saxla! Murad olsun ,olsun ele meyidini gorek! Basqa da hecne demirem,ele menim kecmis erimde yaninda basdirilsin! Amin!
-aaamin!,- eseble onunla birlikde bunu tekrarlayib zengi sonlandirmisdim.
Sogani bicaqla nece dograyirdimsa hirsimden diqqet etmeyib barmagimi kesmisdim. Ozumu soye-soye barmagimi sarayib sakitlesmeye calisirdim. Niye eseblesirdim ki? Niye axi? Sinirlerim yerinde deyildi,esebim asib-dasirdi. Murada hedsiz derecede esebi idim,ele ozume de...men onu qapimizin onunde uzaniqli gordukden sonra sanki umidlenmisdim,hetda bir anliq barisacagimizi bele xeyal etmisdim. Nece de axmaq imisem...men nece bunu xeyal ede bilerem axi? Bu bos fikirlerimi basimdan atib yemeyi bisirmeye davam etmisdim.
.............
Gunler gucle kecirdi sanki,yay artiq baslamis,havalar isinmisdi,men ise sudan cixmis baliq kimi hiss edirdim ozumu. Seher gunun isiginda gozlerimi qiyib oyanmaga calisirdim ki,yeniden uzumu cevirib yastigi qucaqlamisdim. Nigar yanimda mishil-mishil yatir,onu da bir elimle qucaqlayib yuxuya gedirdim ki,aniden Aysunun zengi meni yariyuxulu veziyyetimden oyatmisdi.
-heee?,-xiriltili sesimle cavab vermisdim
-ay qiiiz bil gorum nolub!
-nolub?
-Muradla menim it erim Celal avariyaya dusubler!,-teshvishle demishdi
-olubler? Shad xeberdi