menim ozumu vecsiz aparmagima.
-men danismaq istemirem,sagol!,- zengi sonlandiracaqdim ki,imkan vermemisdi.
-dayan dayan!,,- qulagimin dibine qisqirmisdi.
-hee? Ne vaar?!
-qisqirma....,-biraz susub yene davam etmisdi,-usagi bu bazar goture bilecem?
-he,bileceksen,sagol!,- yene zengi sonlandirmagima imkan vermemisdi.
-dayan da,bir kelme sozumu deyim!
-de,tez ol!,- artiq sebirsizlenmeye baslamisdim.
-ozunden danish,necesen?
-ne danisim ozumden? Ne esitmek isteyirsen?
-meselen...hmm...evlisen?,- bu sualin ani gelmesi meni casdirsa da ,gulmeyimi saxlaya bilmemisdim,-cavab ver,kimse var heyatinda?
-men yox,amma seni tebrik edirem,evliymishsen,Allah xosbext elesin,-kinayesiz demisdim.
-hmm...deyesen cox sevindin aa...,-sesi tutulmusdu.
-yox.
-onda uzuldun?
- o da yox.
-bes ne?
-hecne,sadece hecne,bu meni maraqlandirmir,basqa sozun yoxdusa,sagol.
-yox yoxdu.,-sakitce demisdi,-sagol,-zengi sonlandirmisdi.

Murad qeyri-adekvat insan idi,ne etdiyi ne dediyi belli deyildi,gunde bir fikre dusher ,gunde bir soz deyerdi. Korpelikde erken dogulduguna gore beyninden travma aldigini men yeni oyrenmisdim,ustelik beyindaxili tezgiqi olduguna gore iliyini almishdilar ve bu faktora gore anasi onun ovlad sahibi olmayacagini dusunerek menimle evlendirmisdi. Bu xeberleri oyrendikde shok kecirmish,nece bir aileye dusduyumu xatirladiqca eseb gerginliyi kecirirdim. Bu ailenin ne qeder qaranliq isleri varmish? Men qaynanami hecde pis birisi kimi bilmirdim,lakin eslinde bir cox bash verenlerin bashinda onun oldugunu oyrendiyimde ona daha cox nifret etmisdim. Kash ki,zamaninda ona cox guvenmesem,bu islerin onun basinin altindan cixdigini bilsem...
Aysunun danisdiqlarindan yalniz tek seye netice cixarmisdim,o da Muradin acgoz oldugunu: insan bu derecede qadinlara qarsi acgoz ola bilmez. Zehra ise esil ilan kimi davranib arxamca minlerle isler cevirmish,menim haqqimda olur-olmaz,bir qadina yarasmayacaq sozler demish ve nomremi de ele Murada o vermisdi.
Axsam atamdan xahis