v olaraq ellerim telefona uzanmis,internetde Muradin adini yigaraq onun haqqinda nese oyrenmek istemisdim,bu son aylarda ne edir,kimle dolanir,nece yasayir,hamisini sosial sebekelerden bilmek isteyirdim. Lakin sosial sebekenin birini acdiqda "Uffff oxot yoxdu! Vaxtimi onami itirecem?!"dusunub celd baglamisdim. Muradla maraqlanmaq hevesinde deyildim,hec onun haqqinda bir shey bilmek bele istemirdim. Son gunlerde Aysu ile danisiqlar,Zehra haqqinda sozler,hec birisi meni maraqlandirmirdi. Beynimde firlanan tek birisi vardi,o da Said. Basimi yastiga qoyub tavana uzun muddet baxib onun uzunu xatirlamaga calisirdim...O gozler,o maneralar,o qeribe davranislar,hetda kuleyin mene o gunki gorusde getirdiyi onun etrinin qoxusunu bele xatirlayirdim. Bu etir burnuma gelmish kimi bir heyecan kecirib gozlerimi yumaraq fikre daldigimla yatmagim bir olmusdu. Oyandigimda celd telefonu elime alib yalniz ondan mesaj gelib gelmediyini yoxlamisdim,o ise hec bir shey yox idi. Niye beynimden hec cure cixmaq bilmirdi,hec anlamirdim. Bu dusuncelere yene qerq olub internetden onun fotolarina baxir,bir necesini telefonumun yaddasinda saxlayirdim. Onun seklini butun ekranda boyudub barmagimi ekranda gezdirerek uzunu sigallayirdim,saqqalina gozlerine iri dodaqlarina toxunurdum sanki...Bir anliq diksinib alnimi tutaraq "Allahim,men ne edirem?!" Deyib celd telefonu baglamisdim. Dumanli idi bashim...hedsiz dumanli...Said qanima qarismaga baslamisdi,onu dusunduyum her an mene hem qorxu,hem heyecan ,hem istilik verirdi. Elimle ozum ozume "bos ver,Sura,bu da kecer!"ishare ederek yataqdan qalxib otagimdan cixmisdim. Metbexe enib saata baxdigimda hele cox vardi,Nigar 3-4 saatdan sonra gelecekdi. Bu zaman erzinde ev isleri ile mesgul olmush,bish-dush ederek anamla sohbet edirdim ki,aniden otelye haqqinda danismaq yadima dusmusdu.
-Mama,yadinda sen mene Said Qurbanzade haqqinda demisdin?,-qarshimdaki caydan bir qurtum alib,sohbete baslamisdim.
-hansi Said?,-anam yene her zamanki kimi unutqanligini