sheylerde eyni idik. Meselen,ikimizde chayi armudu stekanda icmeyi sevir ve stekani eyni gulmeli ,ferqli sekilde tuturduq ; ikimizde eyni gulushe malik idik; heyecanlandiqda qolumuzdaki saat ya da qolbagi eseble firladirdiq; ikimizde konfeti tersine acirdiq; ikimizde danismadan,hec bir soz demeden nelerin oldugunu gozlerimizden gorurduk; her ne qeder Inaranin dediyi kimi "teker" olsamda,coxu zamanlar Saidi sozsuz anlayirdim. Icimden bir hiss kenarda -koshede gizlenib "O dogru parchandir."deyir,men ise bu sesi dinlemirdim. Inanmamaga verdish etmishdim...Bosanmis,bir usaqli ana kime lazimdir?

Evden cixdigimda Rufetle mubahise etmisdim,son gunler durmadan meni izleyir,menim Muradla munasibetim oldugunu dusunurdu,bir nece defe de bu haqqda ona hec bir shey olmadigini anlatsam bele,mene inanmayib ustume qisqirirdi. Indi de onu sakitlesdirmeye inandirmaga calissam da nafile idi,sonunda dozmeyib qapini cirpib isime getmisdim.
Otelyeye yorgun halda catmisdim,geydiyim dikdabanlar ayaqlarimi agritmis,havanin soyuqlugu ise sumuyume kimi islemisdi. Yolustu qrupp yoldasim,hemcinin qapi qonsum Ayanla sabahki ders haqqinda prezentasiyamizi muzakire edib otelyeye ozumu yetirmisdim. Ayanla hec vaxt bir birimizi gormemisdik,ilk ders gunu eyni partada eyleshib tesadufen hem qrupp yoldasi hem de qapi qonsu cixdigimizi oyrenmisdik. Bu tesaduf eslinde boyuk bir ugurum olmusdu,dersimiz gec basladiqdan qaranliga qaldigimiz ucun atalarimiz bizi sira ile dersden eve,ve evden derse getirirdiler. Bu arada da daha bir onemli yol problemimiz hell olunmusdu.
Otelyenin qapisini acar acmaz Saidle uz uze gelmisdim,yuxulu ve yorgun gozlerinden butun gece islediyini anlamisdim. Uzume uzgun ifade ile baxis atsa da basini asagiya salib iceri kecmeyimi buyurmusdu. Soyuqdan titreyen ellerimi yene kondisioner altina tutmush ve heyecandan Saide teref basimi cevire bilmirdim. Ona baxdigimda o gunki opush goz onume gelir ve oz ozume "unut Sura" demisdim. Eskizleri islemeye baslamisdiq ki,aniden Rufet