tursutdum. Bilseydim ki, bu proqramin ilk sehifesi Saidden baslayacaq,coxdan yukleyerdim. Ay nece rahatladim,ay nece rahatladim bir bilseniz...Hec vaxt dusunmezdim ki,sade sandigim heyatimi vereqlere,qeydlere yazacam. Ilk acdigim sehifede "Basligi qeyd edin..." yazisini oxudugumda,duzu,birazca duruxdum. Goresen ne yazsam,ne qeyd etsem...Bu dusunce ile yol boyu tak-tak eden kabluklarimla gede -gede ,semtimi deyismeyib ,qarsimdaki sutunu gormeyib,berk cirpildim. Bilmedim sutunami dir-dir edim,eyri geden ayaqlarimami,yoxsa dusuncelerimde gezen Saidemi? Uc-bes metrostansiyadan sonra o dusuncelerle nece yatmisam,nece oz dayanacagimda enmisem hele de anlamiram. Instinkt qoyaq bunun adini. Arxamdan gelen "Ay qiz,hara qacirsan?"sualina qulaq verib,geri donduyumde uzume ters -ters baxan Ayani gorub gulumsedim. Butun bu yolu birlikde geldiyimizin ferqinde deyilmisem meger. Ne qeder dusunceli uz ifadesi ile gezmisem goresen? Bir saat? Iki? Uc? Hesabimi itirdim...
-Sabah testimiz var,xeberin olsun...,-Ayan eyneyini asagi salib uzume bilmish-bilmish baxmisdi,-ne qurdalanirsan o telefonda?
-Heec...nese yaziram,guya oz heyatimla bagli...,-telefonu baglayib cibime atmisdim.
-Sen ele hemishe ya yazirsan,ya da nese cekirsen,bezmedin ay qiz?,-Ayanin dedikleri bir qulagima girir,digerinden cixirdi,cadulanmish kimi her deqiqemde,her saniyemde Saidi dushunurdum.
-Belke bir gun menim hekayem kimese ibret olar,ya da ne bilim...
-offf Suraaa,boyutme hec neyi,ne hekayesi qizim? 24 yashin var,bir oglun var,boshanmisan,oxuyursan,isleyirsen...bu qeder yaaani,ozunu derde salinasi bir shey yoxdu!,-her zamanki antidepressant sozleri ile insani ozune getirmeyi bacarirdi.
-he he duzdur,sade heyat terzi...,-kaski bilseydi icimdeki Saide olan bagliligimi...
Bezen seherler soyuqdan koyneyimin boynunu basimin yarisina kimi cekib,ellerimde isti kofe tutaraq ilk aglima gelen Said oldu. Barmaqlarimin ucunda soyuq dosemenin uzerinden kecib,"Goresen ona soyuqdu?"dusunerek ,o soyuq dosemede ayaq