birinde cekdiyimiz resm vardi,arxasinda ise boyali uc dene ,ust uste olan el variydi. O boyali ani yadima salib gulumsemisdim...Necede xosbext gorunurduk kenardan,tek tek elimizi boyaya batirib ust uste en boyuk,Muradin elinden baslayaraq qoymush,hemise bu shekili saxlayacagimiza soz vermisdik. Lakin indi o resmin mende olmamasina birazca uzulmusdum. Men niye aglayiram ki? Oldu bitdi her shey...Yasandi ve bitdi...Indi ise sadece kesmise donerek,hec neyi deyismeden xatirlamaq zamani idi. Icimdeki sizintinin sesi "Hec zaman sevilmeyeceksen,Sura?"deye sual verirdi,gozlerimin qizartisina guzgude baxdiqca ne qeder tek oldugumu,nece bu fani dunyada birisine ehtiyacim oldugunu anlayirdim. Hecmi haqqim yoxdur sevmeye? Etdiyim her shey gunahdir ki,bedeli bele olur? Menim bedenim yox,ruhumun Saide ehtiyaci var. Bir alma kimi diger yarimi tapmisham,ondan uz dondermek,el cekmek istemirem,cunli hec zaman birinin bu qeder yaxin olub menim olacagina inanmadim. Icimden bir ses "Odur,Sura,deqiq odur!"deyirdi,digeri ise yene eyni sertlikle "get isinle mesgul ol,bosh bosh aglama"tekrarlayirdi.
Vereqi cevirib dusuncelerimi toplamaga calishib nehayetki yazmisdim:
...............
Meni belke de hec zaman sevmeyecek,ona olan duygularimi "Romantik sefehlik" adlandirdigim,belke de heyatimda yer tutmayacaq birisine hesr edirem...
.............
Gunler bir birini evez edir,saatlar isiq surreti ile ucurdu. Derslerim,islerim o qeder bir-birinin ustune yigilmisdi ki,xaotik sekilde neden baslayacagimi bilmirdim. Eskizleri hazilrayib toplu sekilde qovluga qoyaraq "Sabah aparib vererem"dusunmus,butun kitablari yeniden onume sermisdim. Anam masamin uzerinde baxib yene "Aha,basladi bizim Piri baba nagillarini oxumaga...ozude deyesen hamisini birden!"deyib daginiq kitablara ishare etmisdi. Butun ev artiq oyresmisdi bu halima,otagima giren kimi etrafda kitab refleri,curbecur qelemler,fircalar,tablolar dolu idi. En qeribesi de qizimin onlara toxunamamsi idi,bir iki defe toxunmayacagi haqqinda emr