i yaxsi bilirdim.
-aaa....utanmir eee...,-elimi cekib yataqdan durmaq isteyirdim.
-hara bele?,-gulerek meni ozune sari dartmisdi,-nc...olmaz...,-dodaqlarini azca toxundurub uzume gulmusdu,men ise nefsime qalib gele bilmirdim,onun qoxusunu hiss etdikce aglimi itirirdim. Sakitce yaninda uzanib filme baxir,saclarini sigallayirdim. Bir anliq menden aralanib "Istidi"deyerek diger terefe conmusdu,men ise hecne anlamadan "ne?"demisdim. Conub uzune baxdigimda yatdigini gorerek yavasca ustunu orterek, qalxib eve getmeye hazirlasirdim. Terslikden qapi her zamanki kimi acilmirdi,geri donerek Saidi durguzub qapini acmasini istemisdim. Ayi kimi yellenerek qapini acib,uzume yuxulu -yuxulu baxaraq "4de durguzarsan meni,yatiram,sagol!"deyib divara bir reys deyerek yene yuxari qalxmisdi.
Bilmedim yuxulu oldugundan idimi,ya neden idi...o gunden sonra bir hefteye yaxin Saidden ne ses var idi,ne de bir soraq....Men her sheyi zamana buraxmagi nece alishdimsa,elece de bunu tergitmeye calisirdim bezen. Zaman nedirki? Zaman dogurdan da dermandir,her yarani sagaldan da zamandir...Menim qelbimde olan butun yaralarim qapanmisdi,Said ise yeni bir qelb yaradib uzerine zerbeler vurmaga yeni baslayirdi deyesen. Bu cur dusunceler icinde qalaraq,bezen ozumun axmaq oldugumu sanar,sefeh fikirlerimi hara qoyacagimi bilmirdim. Her shey agilsizligin ucbatindan gelir insanin bashina,buna bir daha emin idim.
Saidden bir nece gun hec bir ses soraq yox idi, men ise qururumdan kecib ,oldurseler bele ilk ne zeng eder ne de yazardim. Bu inadimi buraxmagin zamani coxdan gelse de,hele de bu etdiyimi duzgun hesab edirdim. Sonunda ondan bir xeber geldiyini gorub hem sevinmish hem de esebleshmisdim. Cunki hec bir sebeb olmadan meni ehmal etdikde ozume nifretim yaranmaga baslayir,demek hardasa bir sehv etmisem ki,sonu bele gelir...
Said ozunu cox rahat ve hec bir shey olmamish kimi aparirdi,sanki bizim munasibetimiz sade bir munasibetmish kimi davranirdi. Onu qinamagi da cox sevirdim,bezen ise beynimdeki