alishqanliga cevrilmeye baslamisdi. Insan istediyi sheye tez oyresir deyirdiler,men ise inanmirdim,meger dogurdan da bele imish. ondan soyumamisdim,hele de darixirdim,lakin elim hec neye gelmirdi,hec bir shey demek istemirdim. Men hec vaxt birine neyise etmeyi mecbur etmerem ve etmedimde. Insan ozu oz fikrini cemleyib ,hereket etmelidir. Men emosiyalarimi her zaman gizletmeye calishan,gerginliyimi icimde ceken birisi olsam da,Saidle bu mende hec alinmirdi. Ona qarshi emosiyalarim o qeder yuksek idi ki,agilsiz cox davranir,dusunmeden cox hereketler edirdim,ustelik nigaranligim da bash qaldirirdi. Bezen guzguye baxib ozum ozume elimi qaldirib lap basi xaraba muraciet eder kimi danisirdim:"Sura,agillim,sen kimsen? Elinden her ish gelen optimist qiz? Cox pessimistliyine salib her sheye nashukur eden insan? Ozune gel,qizim,bele olmaz! Indi 5-3 gun birine eseblesdin,bilmirem ne etdin,qisqirdin bagirdin deye dunya bashina yixilmamalidir! En yaxshisi get biraz agla,zirilda,beynin yerine otursun,yox onu da bacarmirsansa,basini at ve yat!". Ozume bu motivasiyalari verdikden sonra,cox vaxt yatmaga gedirdim. Yatmaq - menim,balaca sicanin sigindigi bir kunc kimi idi,yatib eseblerimi sakitlesdirib hereket edirdim. Lakin indi yatib dursamda,yene de "nc! Sen gorersen Said beycik! Sene o boyda etdikerimi geri gotururem,daha da pislerini dusunmusem!"deyib yeni bir guc almish kimi ona qan uddurmagi planlashdirirdim. Sehvlerin yarisinin mende oldugunu gorsemde,omrunde boynuma almazdim! Men Surayam axi,hamini gunahkar hesab edib,ozunu sudden cixmish ag qashiq sayan insanam axi,dunya dagilar etdiyim sehvlerin icinde duzleri tapib adamin gozune salan biriyem. Indide ozume haqq qazandirmaga calisirdim...Ne olsunki Saide qarsiliq verib opdum? Gunah etdim,he ne olsun? Sevirem axi,amma o! Amma o,istifade edir yegin,he deqiq istifade edir! Mene niye toxunurki? Cunki istifade edir,cunki men izn vermisem,cunki men axmagin biriyem,basdan xarabam! Nc! Yox yox yox...stop! Men niye axmaq oldum