olmalidir,o qehreman men idim. Etrafimdaki insanlara hereketleri ile narahatliq yaradan,qanunlara tabe olmayan tek men idim. Her kes oz heyatini duzgun aparirdi,bir men idim etiraz eden,qisqiran,dagidib-sindiran. Insanlar sebr eder istediyine nail olmaq ucun,men ise sebirsiz idim. Murad belke de duz deyirdi,balaca usaq kimi davranirdim. Boyumek lazim idi,ancaq men ozumu deyise bileremmi? Ya heyat meni deyisecek? Ozumu bezen "tebietin sehvi" adlandirirdim. Goresen dogurdan onlarin qiziyam? Belke meni usaq evinden goturubler? Men onlar kimi deyilem,bizim ailede her kes normaldir,bir men deliyem. Men ne cur deyisecem? Bilmirem...
Basimi cevirib pencereden aya baxirdim,goye baxdiqca Allah haqqinda dusunurdum. Allahim...sen dogurdan varsan? Bilmirem...Allaha inamim o qeder de guclu deyildi,ne dua edirdim,ne de onu dusunurdum. Ondan hecne istemirdim,ona yalvarmirdim, onu yadima bele salmirdim. Indi ise onun varligini sanki hiss etmis kimi elimi ureyime qoymusdum. Allah menim ureyimde olsun isteyirdim,ona dua etmek isteyirdim...Sadece konlumden kecenleri ona deyecekdim,yene de hecne arzulaya bilmedim. Sadece "verdiyin seyler ucun cox sagol" deyerek kifayetlenmisdim.
...............
Seher acilan kimi basimi yastigin altina salaraq sanki gunesden gizlenirdim. Tebii ki,indi anam otaga gelecek ve siqnalizasiya kimi butun evi oyadacagdi.
-of ay Allah,ele bil bu gun menim herimdi,bunun yox! Ay Sura dur da saat 12 oldu,besdi yatdin!,- anam uzerimdeki odeyali dartisdirirdi
-ay maaa bazar gunuduu,yatiram!,- hec neden xeberim yoxmus kimi davranirdim,daha da icimde eqoistlik oyanmisdi,elece her kesi acilamaq iynelemek isteyirdim.
-ay qiz axsama hazirlanmaliyiq e,ne yatmaq? Dur !!!!
-durmuram! Istemirem!,- yastigin altindan boguq sesle inadkarligima davam edirdim
-dur Rufet gelib,seni gozduyur metbexde!,-qardasimin adini esider-esitmez yerimden celd qalxmisdim
-Rufet? Bele tez? Aaaaa urraaaa!,- metbexe nece qacmisdimsa isiq surreti yanimda hecne idi,-hani? Hani Rufet?,-