a damarima basmaq isteyerek ondan hec gozlemediyim sheyi demishdi. Kinaye ile uzume gulub "Noldu,sifetin dushub ,yene Muradin bashqasina ucdu?"demisdi. Shok olaraq onun uzune baxib,gulduyunu gorub,mezelendiyini anlamisdim. Hec bir cavab vermeyib,sakitce qabagina chayi qoyaraq ,yaninda eyleshib icmeye baslamisdim. Bu cur menasiz ve bosh sozlerine cavab qaytarib ozumu yormaq niyyetinde deyildim. En yaxsisi gormezden,esitmezden gelmekdi.
Bir nece gun daha kecmis,yayin isti vaxtlari gelmisdi. Korpe usaq,diplom ishi,imtahanlar,dovlet imtahani,ev-eshik gozume durmusdu. Butun bunlara baxmadan,birde bashimiza Ferqane xanim qonmusdu. Murad ise laqeydliyine davam edirdi,artiq yataqda bele mesafeli yatirdiq. Bir evde yad qonaqlar kimi idik. Barishsaq da,aramizda hele de bir elektrik yox idi. Gun erzinde en choxu uc soz islederdik: "Salam,sagol,acmisan?". Bu da bizim sade gunlerimizden biri idi. Murad seher axan gozleri ile ishe getmis,men ise saat 6dan durub butun ishlerimi chatdirmaga chalishirdim. Islerimi bitirib,otagima cekilmisdim ki,qaynanam qapini acib hirsle "ay Sura,qizim,bes demisdim axi,o gulleri sulayarsan!"deyib qapini cirpmisdi. Qaynanamin sevimli gullerine su vermeyi unutmusdum,aglimdan tamami ile cixmisdi. Bu qedermi onemli idim qizimin yaninda? Her halda qizimi yedizdirmek onun gullerini sulamaqdan daha vacib ish idi,niye her zaman bu qeder her sheyi boyutmeyi xoshlayirdi axi?
Nigari yatirdib otagdan cixmisdim ki,artiq 4 saatdir elinden telefon dusmeyen Ferqane xanimin hereketlerine baxirdim. Gah bir otaga gah digerine kecerek heyecanla kimlese danishirdi. Her zaman bele idi,en sevimli eshyasindan biri telefon idi. Conub mene baxaraq "Bos-bos durma,isini gor"demesi ile basimdan tustu cixmisdi. Artiq sebrim tukenirdi,deyesen birazca da olsa dersini almali idi bu Ferqane...Hecne olmaz...Sura ele hemin Suradi,gorersen sen Ferqane...............
-Sura,ay Sura!
-Beli?
-Indi de "beli" olduq?,- Ferqane xanim deyinerek narazi sekilde yene meni