i gormemisdim onu hele. Bu meseleni aydinlasdirmaq istesemde neticede elime hecne kecmirdi. Bos-bos fikirlerimi kenara atib onunla birlikde idmana baslamagimi dusunmusdum. Bu bir ilk deyildi menim ucun. Daha once ereb reqsleri ile ve yoga ile mesgul oldugum ucun,idman mene asan bir sheymis kimi gelirdi. Lakin Nigarin dogumundan sonra kilo aldigimi gorub ,ozum oz halimi beyenmirdim. Belke de bu mene bir stimul idi. Idmanla mesgul olmaga basladigdan etibaren Muradin diqqeti daima mende idi. Tez-tez telefonumu alir,yoxlamaga ve menasiz sohbetleri ile basimi agritmaga baslamisdi. Nigarin bir yashina cox az vaxt qalmishdi,harada kecireceyimizi dusunduyumuzde ise Murad qeti olaraq evde kecirmeyimizi istemisdi. "Artiq xercelere gerek yoxdur!"deyerek movzunu baglamisdi. Sozsuz ki,mene bir soz dusmurdu. Hec bir shey demeden sakitce onun sozu ile oturub-dururdum,neticede o menim yoldasim idi.
28 dekabr 2013cu il idi,2014de cemisi 3 gun qalmisdi. Ailevi dostlarimizla sham yemeyine cixmish,xos bir yeni il qabagi vaxt kecireceyimize umid edirdik. Lakin Murad yene her seyi korlamisdi. Restoranda durmadan gozu uzerimde idi,sanki nefes alib-verdiyimi bele sayirdi. Ofisiantin her yaxinlasmasinda ona ters baxish ataraq meni suzurdu. Bu durumdan narahat olurdum,bezen insan sevdiyi onu qisqandiginda hezz alar,men ise narahatliq kecirirdim. Eve tez bir zamanda dostlardan ayrilaraq donduyumuzde,hec bir soz dememisdi,butun yolu sakitce gederek eve catmisdiq. Her seyin yaxsi olacagina inanmisdim ki,sonu hecde yaxsi bitmemisdi.
Otagimiza girer-girmez Murad telesik ve biraz sert sekilde uzerimdekileri dartisdirmaga baslamisdi. Evvel hecne anlamasamda sonradan ne etdiyini anlayib onu sakitlesdirmeye calismisdim. Qefil meni yataga atib koyneyimi dartaraq acmaga baslamisdi.
-shh...Murad ,neynirsen?,- ellerini tutaraq uzune baxmisdim
-nedi? Ede bilmerem?,- sert baxisla mene baxmisdi
-demirem ede bilmersen,deirem neynirsen? Niye bele?,- ellerimi basima qaldirib nefesini uzume