c neye. Men onu sevmeyi sinamisdim,o ise meni qatlayib kenara atdi. Qarsimda durub nefesini derib "Sura,and icirem,hecne etmemisem..." demesi ile yeniden aglamisdim. Bu hec neyi deyismirdi,sonunda yene de mene yalan danisirdi...Ona bir damcida olsun ne guvenim,ne de inamim qalmisdi. Basimi asagiya salib sakitce "Sabah erizeni yazmaga gedirem" demisdim. Bir nece saniye sukutdan sonra Murad eyilib qulagima picilti ile "Ugurlar"demisdi. Shok olaraq basimi qaldirib gozlerimi ona zillemisdim,uzume diqqetle baxib ,elini bileyime atib,bogazimdan sertce yapisib"Hec hara getmeyeceksen."deyib,otagdan cixmisdi. Ani hereketinden bogulmusdum,osgurerek yataga eylesib nefes alirdim. Bu qeder kobud olmaq mecburiyyetinde idi her zaman? Niye? Ne ucun? Ozunun etdikleri ucun meni gunahkar cixarib canimi incitmeye deyerdi? Bu ne qeder bele davam edecekdi axi? Her esebinde menim fiziki olaraq canimi incitmesi bosanmagim ucun daha bir sebeb olmusdu. Cox qeribe insan idi,ne sevdiyi bellidir,ne de sevmediyi. Qolumun agrisindan aglayaraq artiq canimi ondan qurtarmaq istediyime emin idim. Men bu adami seve bilmerem,ne qeder ona oyreshsem ,ondan qopmaq cetin olsa da,qopub qacmaliyam.
Seherin acilmasi ile ilk ish olaraq Muradin gozune gorunmeden evden cixib mehkemeye getmek isteyirdim. Terslikden bu gun ishe gec getmeli idi,cixmaq cetin olacaqdi. Cixish qapisina metbexden kecib sakitce gedecekdim ki,arxadan qolumu sert tutmasina diksinmisdim.
-sene demedim ki,hec hara getmeyeceksen?!,- gozleri qezeble dolu idi,meni her an oldurmek istediyi gozlerinde yazilmisdi sanki,-kec iceri,qapini da bagla!
-Murad...biz bunlari danismisiq axi...,-qolumu ondan azad etmeye chalishsam da nafile.
-ancaq sen danismisan,men yox! Kec iceri!,-deyib meni otaga itelemisdi ki,sert olaraq qapiya deyib doshemeye yixilmisdim.
-ele buna gore bax! Ele buna gore qaciram senden!,- aglamaga baslayib hicqiraraq onu gunahlandirirdim her sheyde.
-bilmeden oldu...qalx ayaga..,-sesini yumwaltmaga chalishsa da,yene de