mubarize aparir,her kes bir cetinlikden cixish yolu tapir,bes men? Men ele hemin balaca Surayam,ne savashmagi bilen,ne de mubarize aparan...Men ele hemin kunclere qacib-gizlenen,siginan Surayam...Men hele de bir sichanin pishikden qorxub qachdigi kimi qacib o kuncde sessizce oturan Surayam...Her veziyyetden pishik kimi qacan,bic tulku kimi cixish deyil,asan yolu tapan Surayam...Cox pis qizam,deyilmi?
..............
Muradla birlikde mehkeme zalina yaxinlasdiqca urek doyuntulerim artirdi,ayaqlarim tutulmush kimi idi. Muradin yanimda olmasi mene hecde rahatliq vermirdi,eksine qiciqlanaraq onu yanimdan yox etmek isteyirdim. Onsuzda veziyyetden cixmaq ucun yalan danismisdim,birde ustune onun varligi da ayri bir eseb getirirdi. Huquqsunasin otagina girer girmez Muradin mene hirsle baxish atmasi ise bir daha tuklerimi biz-biz qaldirmisdi. Mene her defe bu baxishi atdiginda bedenimden buzla dolu "tok" kecirdi sanki. Yavashca otaga daxil olub qapini arxamca ehtiyyatla baglayib,teqdim olunan masada eylesherek,qarshimda qoyulan erize numunesini yazmaga baslamisdim. Qelem elimde esdiqce xettim de eyri gedir,ne yazdigimi anlamirdim. Sonunda numuneni yazib bitiren kimi nefesim kesilmish halda otagdan cixmisdim. Otag meni bogur,havasiz yer kimi ureyimi sixmisdi. Mehkeme binasindan cixdiqdan sonra bashim herlenmis,ixtiyarsiz olaraq Muradin elinden yapismisdim. Sanki gunah islemis kimi onun uzune baxaraq uzur istemeyim ise onu daha cox eseblesdirmisdi.
-Niye uzur istedin? Bu ne cur davranisdi?,- deyerek mene yene hemin hirsli baxisini yoneltmisdi. Her bir cavab tapmayib sakitce eve getmisdik. Eve donduyumde Murad artiq yanimda yox idi,yolun yarisindan donub ish yerine getmisdi. Qaynanam qapini acar -acmaz ne oldugunu,ne bas verdiyini sorusharaq meni metbexe aparmisdi. Qarsima bir stekan cay qoyub saysiz-hesabsiz suallar vererek meni dile tutmaga calishsa da,agzim bicaq acmamisdi. Otagima cekilerek yatagin uzerinde saatlarca uzanib bosluga dusmus kimi dusunurdum. Nece olacaq