n cixar, basseyn, ya da plajda onunla qarshilashsam, menden maksimum uzaq durmagha chalishirdi. Villamizda ise here vaxtini oz otaghinda kecirer, eyni otelda qalan 2 yad kimi ozumuzu aparardiq. Menim uzrxahligima laqeyd qaldigindan, mueyyen muddetden sonra men de artiq uzr istemeyi dayandirmishdim. Menimle danishmayan adam ile niye danishmali idim ki? Ne isteyir, qoy basha dushsun. Ozumu olduresi deyildim onun ucun…
Qayidacagimiza 2 gun qalmish, hem mama, hem de Sariyya xala ile telefonda danishmishdiq. Mama menim eshyalarimi artiq yeni evime gonderdiyini deyirdi. Sariyya xala ile danishanda ise sesinden her ikimiz ucun darixdigi sezilirdi. Bu 10 gunde Cahangir yalniz mamasi ile danishanda yene hemisheki kimi qaygili olurdu, menle ise sesinden buz yagirdi ele bil.
Sariyya xala ile zengden sonra, aglima bir fikir geldi. Fikrin yaxshiligina ozumu o qeder inandirmish, Cahangirin buna sevineceyini o qeder dushunmushdum ki, cox analiz etmeden, gotur-qoysuz, Cahangire:
- Belke, ayri yashamaqdansa, senin mamangile kocek?-dediyimde.
Cahangirin uzu lap sertleshdi, ona mexsus o kinayeli ses ile,
- Artiq eyni evde yashamaq da sene pis gelir?- sorushdu.
Duzu, men meselenin hec bu terefini fikirleshmemishdim. Cahangirin bu sozunden sonra, dediyimin eslinde onun terefden nece pis interpretasiya olundugunu basha dushsem de, gec idi. Axmaq Leyla… Yaziq bashqa nece basha dushsun. Reng alib-reng verdikden sonra,
- Yox, senin mamancun dedim. Onun ureyince olardi. Darixmazdi.
- Nece isteyirsen,-deyib otaghina kecmek isteyende,
- Cahangir, neye isteyirsen and icim ki, Sariyya xalaya gore dedim. Aglimda bashqa bir fikir yox idi.
Cahangir ise mene qulaq asmadan oz otaghina kecdi.
Peterburga kecende son derece diqqetli, qaygili olan Cahangiri Bali- Baki seyaheti boyunca ele bil deyishmishdiler. Yol boyunca menle minimum derecede danishir, vaxtini ya plansheti, ya da elindeki kitab ile kecirdi. Sinqapur-Doha uzun saatli ucushda yorgunluqdan, stressden yuxuya getmish, gozumu