a indi eve telesirdi… Refiqelerim xasiyyetimdeki deyishikliye cox teeccublenir, bunu Cahangir ile baglayirdilar. Herden Sabina, ya Gulnar “Cahangir kimi yarashiqli yoldashi olan her kes eve ele teleser” kimi atmacalar atsalar da, meselenin ne yerde oldugunu bir tek Nargiz bilirdi. O da mene “sen axmaqsan” demekden bashqa bir soz tapmirdi.
- Senin bu yersiz qururun seni mehv edecek. Baxarsan, eto eshe cvetocki (“bu hele nedir ki?)- deyirdi.
- Gedib yalvarasi deyilem, bir nece defe ozumu izah etmek istedim, qulaq asmadi. Demeli, onun ozune de bu cur fikirleshmek serf edir,- deye cavab verende Nargiz yene “sen axmaqsan” sozunu tekrarlayardi.
Bir defe dersden qayitdigimda qonaq otaghinda Sariyya xala ile oturmush, men seherki yoxlamaya hazirlahir, Sariyya xala ile elindeki kitaba baxirdi. Oxuyurdu dyee bilmirem, cunki bir yerde oturdugumuz yarim saat erzinde bir defe de olsa, sehifeni cevirmemishdi. Axirda dozmeyib:
- Sariyya xala, ne olub? Nese narahat edir size?- sorushanda,
- Aha, Cahangir.
Tez ureyimden “menle Cahangiri bile bilmez, rolumuzu yaxshi oynayiriq axi” fikri kecmish, meni narahat etmishdi.
- Ne olub ki, Cahangire?
- Leylashka, Cahangir 18 yashindan etibaren tek yashayib, hec vaxt hec bir ishine qarishmamishiq onun. Istediyi adamlarla dostluq edib, istediyi yerlere gedib.
Sohbetin hara aparcaghi mene cox maraqli idi.
-Aha?
- Dediyim odur ki, cox musteqil ushaq olub. Indi hiss edirem ki, bizimle yashamaq ureyince deyil. Coxsag olun ki, bizi saydiniz. Gelib bizle qalirsiniz. Amma cavan ailesiniz. Sizin indi ayri yashayan vaxtinizdir.
- Sariyya xala, bize de xoshdur sizinle qalmaq. Hem sehv fikirleshirsiniz. Cahangirin xoshu gelir hamimizin bir yerde olmasindan.
- Yox, qizim, duz deyil bu. Ne olsun ki, xesteyem. Amma ozum ozumu idare ede bilirem. Hele olum xestesi deyilem (Sariyya xala xesteliyini bilse de, hekimlerim qoydugu vaxtdan xebersiz idi. Hec Nazim emi de bilmirdi bunu).
- Isteyirsiniz ki, gedek?- ozumu incimish gosterib onu