. Duzu, bu reaksiyasi xetrime deyen kimi idi... Ondan daha sevincli olmaghini, menim bu qerarima daha destek olmaghini gozlemishdim. Belke, kishileri ele de yaxshi tanimirdim. Onlardan bizim kimi ele emosional olmalarini gozlemeyim dogru deyildi, belke. Bu "belke" lerle ozumu sakitleshdirmishdim.
Cahangirin ad gunune bir hefte qalmishdi. Kecen il bu erefede elcilik sohbetleri gedir, menim hec ne vecime olmadigindan Cahangirin ad gunu de, elbette ki, vecime deyildi. Ona gore de jecen il hec onu tebrik etmemishdim. Amma bu il onun ad gununu daha fergli etmek isteyirdim. Nece gundur ki, planlar qurur, gah restoranlar ile, gah turagentliklarla danishir, bir qerara gele bilmirdim. Cahangiirn fikirli hallari ise davam edirdi..
Hemin gun ucun Cahangire ozum sham yemeyi hazirlamaghi qerara almishdim. Adeten evde Mehriban xala her sheyi eder, men metbexe nadir hallarda kecerdim. Amma Cahangirin menim yemeklerimi sevdiyini bilirdim. Hemin axsham ucun ona xoshladigi yemekleri bishirmish, ozum de hazirlashib onu gozleyerdim.
Cahangirin bu planlarimdan xeberi yox idi. Mesaj yazib "axsham evde ol, danishmaliyiq" dediyinde, icime bir az narahatliq cokmushdu. Goresen, menle ne barede danishaacqdi ki?
Cahangri eve girende bu hazirligimi gorende lap chashmish kimi odu, sanki, onsuz da olmayan kefi lap pisleshdi. Cahangiri son defe Sariyya xala rehmete gedende bele gormushdum: elacsiz. Bax indi de ele elacsiz bir ifade var idi uzunde..Kash mene ne oldugunu dese idi, belke, ona komek ede bilerdim.
- Get paltarlarini deyish, men de yemekleri qoyum,-dedim.
Cahangir gelin qarshimda oturdu.
- Ne olub? Ne barede danishmaq isteyirdin?
- Qalsin, bashqa vaxt danishariq,-deyib sohbeti deyishmek istedise de, qoymadim.
- Yox, indi danishmaliyiq. Gorurem, axi seni nese narahat edir. De gorum ne olub. Belke, men komek ede bilerem.
- Sene hec vaxt yalan danishmamaga soz vermishem. Bashqasindan eshitmeyini istemirem..
Bu sozden sonra aglima "bashqasini sevirem" fikri geldi, rengim