agarmishdi, ureyim doyunurdu. Cahangir bu sozu dese, reaksiyamin ne olacaghindan qorxurdum. Amma Cahangir daha agrili bir soz dedi.
- Rena hamiledir.
Elimdeki bokal sufreye dushdu, sherab sufreye yayildi. Ne edeceyimi, deyeceyimi bilmirdim. Bir nece saniye Cahangirin uzune baxdim, gozleyirdim ki, "zarafat edirem" deyib gulecekdi. Amma o, ciddi idi.. Beynimde bir ugultu var idi, ozumu ele alib ancaq:
- Bes demishdin axi, daha onunla gorushmeyecekdin. Yalan dedin,-dedim.
- Gorushmemishem. 9 ayliq hamiledir.
Hec ne demeyib kecib divanda oturdum, elimi bashimin icine almishdim, bir boshluqda idim. Belke de, daha tebii reaksiyam alemi yixib dagitmaq, aglamaq qishqirmaq idi. Cahangir de menden, yeqin ki, bele bir reaksiya gozleyirdi. Indi bu durgunlugumu gorub, yanimda oturdu.
- Leylasha, and icirem, evvelceden xeberim olmayib. Aylardir onu gormurem. Burda deyildi. Bu yaxinlarda xeberim olub. Evvel ozu demeyib, qorxub ki, mecbur edecem abort etsin.
- Bes indi nece olacaq?- eslinde bu suali ozume vermishdim, amma Cahangir sualin ozune unvanlandigini basha dushub:
- Rena hemishe ushaq isteyirdi. Bilirdi ki, evlenmeyeceyik, amma ushaq isteyirdi. Men razi olmurdum.
- Gorurem, nece razi olmurdun.
Cahangir bu ironiyama fikir vermeyib:
- Danishmisham onunla. Menden ona hec ne lazim deyil. ona ancaq ushaq lazim idi, ona da nail oldu. Meni.. bizi narahat etmeyecek.
- Kak blagorodno s ee storoni (nece xeyirxah davranib).
- Sene evvelce demek istemedim. Amma aciq olmaq isteyirem senle, sene yalan danishmayacaghima soz vermishdim.
- Yalan danishmayacam deye, her defe yeni bir xeberle gelirsen ustume,- bunu sakitce dedim. Bilmirem, eshitdi ya yox.
Bir az sakit oturduq, ikimiz de susurduq. Men aydin dushunmeye chalishir, amma beynim hele ki, istenilen mentigli bir fikre protest edirdi. Cahangir mueyyen muddetden sonra:
- Bagishla, sene bunlari yashatmaq istemezdim,-dedi.
Hec ne demeyib otaghima getdim, bu evde yashadigim muddetden beri ilk defe olarag qapini