i acarla bagladim.. Belke, teklikde qalsam, situasiyadan daha agilli cixish yolu tapa bilerdim. Cahangirin yanimda olmasi fikrileshmeyime mane olur, ureyim "ona inan, bir defe de shans ver" deyirdi.
Hemin gece bir nece defe Cahangir qapimi doymush, "Leyla, gel danishaq", "bagishla", "seni inictmek istemirdim" ve s. kimi sozler deyirdi. Movzu bashqa olsa, belke de, coxdan inadim kecerdi. Amma movzu bashqa olsa, bu hissimin adi inad olardi. Indi ise inad deyildi. Eseb, umidlerin puc olmasi, kusmek, umidsizlik, ve adini bilmediyim, izah ede bilmeyeceyim bashqa hissler..
Her sheyde sistemliliyi, strukturlulugu sevirdim. Indi fikirlerimdeki bu xaosa da sistem getirmek, seliqeye salmag isteyirdim.
Cahangirin "fevraldan beri onu gormurem" sozune inanirdim. Bilirdim, daha dogrusu, hiss edirdim bunu. Mene ele baxan, o munasibeti olan, meni seven insan bunu etmezdi. Ona emin idim. Amma bes o fevraldan evvel hissesi? Onu bagishlamishdim kecen defe, Sariyya xalanin xesteliyini behane getirsem de, eslinde ozume gore bagishlamishdim ona, bir shan vermishdim. Hetta hereketine, belke, az da olsa beraet qazandirmish, ozumde de gunah gormushdum. Indi o qadinin hamile olmasi sadece heyatin bize oynadigi axmaq oyun idi. Oyun ve s. olsa da, neticede ushaq dogulacaqdi. Her ne qeder Cahangir Renaya sperma donoru qisminde razi olsa da, neticede bu Cahangirin ushagi idi. Her ne qeder Rena "mene ancaq ushaq lazimdir" dese de, ushaq Cahangirin bir parcasi idi. Her ne qeder Cahangir "mene o ushaq lazim deyil, bizi narahat etmeyecek" dese de, ata olacagdi, ushagini ne vaxtsa gormek isteyecekdi, onun ad gunlerinde, mektebe getmeyinde, nishaninda, toyunda ishtirak etmek isteyecekdi. Belke de, ishtirak etmeyecekdi hec, getmeyecekdi. Amma ureyinin bir hissesi mutleq orda olacaqdi. Men Cahangirin ureyini butov mene aid isteyirdim. Hansisa qadinin, ushagin kolgesini heyatimizda istemirdim.
Umumiyyetle, her zaman heddinden artig xususiyyetcil insan olmusham, nese "menimdirse" mutleq "menim"