istemedim. Isteyirsen, mama ile men danishim?- deyende,
- Yox, men danishacam. Ne olar, qoy tek qalim. Yatmaq isteyirem,- deye cavab verdim.
Bir az sonra yene otaga kimse geldi. Ele bildim, Firadir. Amma Cahangir idi. Onu gorende her ne qeder heyecanlansam da, reaksiyasiz uzanmagha davam edirdim.
Cahangir hec ne demeyib, yanimda oturdu.
- Bagishla.
-....
- Hec vaxt bele olmasini fikirleshmezdim.
-...
- Hec ne demeyeceksen?
- Ne demeyimi isteyirsen?
- Ne bilim, hemisheki Leyla ol, qishqir, dava et, sozlerinle bashima oyun ac..
- Neye komek edecek? Neyise deyishecek?
- Leyla, seni sevirem.
- Boshaniram senden. Sabah erize verecem.
Yeqin, Fira hele boshanmaq qerarini Cahangire xeber etmemishdi ki, bu sozlerime chashmishdi.
- Leyla, telesme boshanma qerari ile. Bir az vaxt ver bize.
- Vaxt neyi deyishecek bes?
- Basha dush, o ushaq menim istediyim bir shey deyil. Meni istemediyim bir sheye gore bele cezalandirma.
Hec ne demediyimi gorub:
- Bir az daha dushun. Meni bele cezalandirma.
Hemishe oldugu kimi yene pledi bashima qeder ortmush, Cahangir otagdan cixana qeder de bashimi acmamishdim.
Mamaya her sheyi dememishden qabaq bashqa bir meseleni de hell etmeli idim. Seherisi Firagilden mama ile danishmaq adi ile evden cixsam da, ilk ishim Latifa xanima zeng etmek, onun kafedrada oldugunu bildikden sonra, universitete getmek idi. Latifa xanima fikrimi deyishdiyimi, Turkiyeye oxumaga getmek istediyimi dedikde, qadin heqiqeten de sevinmishdi. Senedlerin qebulunun qurtarsa da, onun fikrince yene mumkun idi, senedlerimi novbedenkenar qebul edecekmishler."Qizim, ne agilli hereket etdin. Men de siz yashda olsam, coxdan getmishdim" kimi zarafat etmish, ustelik "yoldashin seni nece buraxir bes?" dediyinde agizucu gulumseyib "buraxdi da necese" deye cavab verdim. Bu ishi de bele hell etdikden sonra, novbe mamagil ile danishmaq idi.
Mamaya nece deyeceyimi bilmirdim. Onu cox incidecekdim. Amma bashqa cur de ede bilmirdim. Mamaya her sheyi oldugu kimi