yaxshidir. Maraqlidir, mene neler deyeceksiniz. Arxamca gelin.
Onu shirketin iclas otaglarindan birine getirdim. Ish vaxtinin sonlari oldugundan otaglar bosh idi.
- Eshidirem.
- Yusifin bura geldiyimden xeberi yoxdur.
- Aha, men de inandim. Demeyin ki, ureyinizin xeyirxahligindan burdasiniz.
- Inanmaya bilersen, amma, dogrudan da, xeberi yoxdur.
- Sizinle mubahise etmeye ne vaxtim var, ne de hevesim.Deyin gorum, niye burdasiniz.
- Yusife gore. Senin onunla danishmadigina gore cox eziyyet cekir.
Ozumden asili olmadan, gulmushdum.
- Ne yaxshi? Belke, isteyir, bir huzuruna da gedib hal-ehval tutum? Onun axmaqligidir ki, menden bashqa cur reaksiya gozleyir.
- Atan haqqinda bu ne danishiqdir?!
- Atam olmasi ucun, yanimda, bizle olmasi lazimdir. Evden ogru kimi qacib bizi atmagi yox. Menim atam 6 il evvel olub. Onun adinda atam tanimiram.
- Insan atasina bu qeder nifret etmez. Yeqin, anan senin bashina doldurur bu fikirleri.
Bu vaxta qeder onunla daha sivil ve sakit danishmagha chalishsam da, bu dedikleri son damla idi. Bele bir qadinin mamam haqqinda bu sozleri ishletmesi gulunc idi.
- Birincisi, danishiginizi bilin. Sizin kimi pozgun bir insanin mamama bele bir bohtan atmasinin ozu agilsizliqdir. Mamam bashimi doldurmush olsa idi, indi size reaksiyam tam bashqa olardi, coxdan iti qovan kimi qapidan qovmushdum. Bu bir. Ikincisi, Yusifin (onun yaninda ozum "papa" demirdim) sizi bura gondermesi bir daha subbut edir ki, o axmaqdir, siz de uzsuz. Amma duzunu deyim, sizden bashqa bir shey gozlemirdim de. Bu iki. Ucuncusu de, size de, erinize de oglunuzla beraber aile seadeti arzulayiram. Amma ozunuzu ne menle, ne mamamla, ne de Feride ile yormayin. Oz ishinizle meshgul olun.
- Men sene qulaq asdim. Indi de sen qulaq as. Men de, Yusif de bir-birimizi sevirdik. Senin baban bizi ayirdi, meni yashli bir insanla evlendirdi. Atanin evliliyi de mecburi idi. Amma heyat yene ele getirdi ki, biz birleshdik, Allah eziyyetlerimizin evezini verdi. Xoshuna gelse de,