b vardi. Men musiqini ne qeder cox sevsem de, ressamligi, resm eserlerini bir o qeder az xoshlayardim. Bu cehetden atama oxshamishdim. Onunla her ikimiz jazz, blyuz heveskari idik. Mamam ise eksine. Imkan versen, her defe xalam ile saatlarla Mone, Mane, Qoqen haqqinda sohbet eder, ne menim, ne papamin basha dushmediyi tablolar haqqinda agzidolusu danishar, men de papamla onlara baxib goz suzdurerdik. Indi bu devetnameni gordukde hemin gunler yadima dushmush, biixtiyari gulumsemishdim. Realliga qayitmaq ucun bashimi silkeledim, sanki bununla xatireleri de ozumden uzaqlashdiracaqdim.
- Sen getsen, gederem.
- Lap yaxshi, onda ishden gelib seni goturub gederik.
Seherisi gun serginin kecirileceyi zala catdiqda, artiq resmi acilish olmush, insanlar muxtelif tablolarin qabaginda qruplarla dayanmish, menim ucun cin ieroqliflerini xatirladan resmleri muzakire edirdiler.
Xalam bizi gorub yanimiza yaxinlashdi. Xalamin mamamdan ferqli bir tipaji vardi, mamamin eksine olaraq boyca alcaq, amma onun kimi cox qeseng idi. Onun da 2 qizi vardi. Aralarindaki bashqa bir benzerlik onun da ugursuz evliliyi idi, yox, o yoldashindan ayrilmamishdi. Sadece omrunu ozunun deli kimi sevdiyi, amma onu sevmeyen, laqed biri ile baghlamishdi. Deyesen, bizim nesilde qadinlarin xoshbext olmamasi alinlarina yazilmishdi. Umid edirem ki, bu alin yazisi menden, bacimdan, xalam qizlarindan yan otecekdi.
Bezen mene xalama oxshadigimi deyirdiler, gorunushce olmasa da, xasiyyetlerimiz cox benzeyirdi. O da menim kimi soyuqqanli, quru bir insan idi.
Xalamin bashi mamamla sohbete qarishmish, onu nazirliyin ve sefirliklerin ishcileri ile tanish edirdi. Men de bezgin shekilde etrafda dolanir, menim ucun xususi bir mena kesb etmeyen resmlere baxirdim. Zali dolana-dolana bir portretin qabaginda dayandim. Portretde yashli bir qadin tesvir olunmushdu. Eger shekil daha real cekilse, belke de, hec de pis olmayan bir shekil ortaliga cixardi. Amma ressam renglerden hedden artiq istifade etmish, qalin shekilde