- Olmeyib. Bizi atib gedib.
Bunlari dedikce icimi cekirdim.
- Istesen, danishma. Cetindir sene.
Men ise danishmaq isteyirdim. Icimde her sheyi 7 ildir ki, saxlamishdim. Artiq susmaq, ozumu "her shey yaxshidir" kimi aparmaq istemirdim.
Men ise susmadan danishir, danishdiqca Kenanin uzune bir kolge cokurdu. Sohbetimi qurtardiqda mene baxib:
- Cox qinayirsan onu?
- Aha.
- Hec vaxt bagishlamazsan? Belke, cox sevib. Yeqin ki, sizi atmaq istemezdi. Demeli, cox sevib o qadini.
- Yox, bagishlamayacam onu. Sevmeyi gunahlarini temizlemir.
Bunu deyib dilimi dishledim. Heyatin qeribe oyununa bax- qarshimda deli kimi sevdiyim bir insan, hansi ki, evlidir ve ushagi var. Onunla bir yerde olmaq ucun, onun da meni sevmesi ucun dunyalari vererdim. Ve men bu saat ona oz sevdiyi qadin ucun ailesini atib geden atami hec vaxt bagishlamacaghimi demishdim. Ruslarin sozu olmasin, vse bilo bi smeshno, esli ne stol qrustno (her shey cox gulmeli olardi, eger bu qeder aglamali olmasaydi).
Kenan hec ne demeyib yerine kecdi- cox fikirli gorunurdu, gunun sonuna qeder hec kesi dindirmeyib bu 1 il erzinde ilk defe ishde vaxtindan tez cixdi.
1 ay sonra.
Bu gun ilk defe Kenanin yoldashini canli olaraq gordum. Maliyye shobesinden bir oglanin toyu idi ve yaxindan-uzaqdan tanidigim her kesi toyuna devet etmishdi. Hemin oglanla hec bir salam-sagol'um olmasa da, yeqin ki, meni bir nece defe Anarin yaninda gormushdu, bu da meni de devetliler sirasina salmagha kifayet idi. Anar meni oz mashininda aparmaghi teklif etse de, razi olmamishdim. Kimlese getdikde ozumu rahat hiss etmezdim, yorulub eve getmek istedikde hemin adami da mecburi shekilde getmeye mecbur etmek hissinden zehlem gedirdi. Bu sebebden de ozum tek toya gelmish, Anar ise meni qapida qarshilayib zala mushayiet etmishdi. Men geldiyimde artiq bizim shobe hami stol etrafinda idi. Her kes yoldashlari ile idi- ilk evvel gozum Kenan ve yoldashina satashmishdi. Yoldashi cox gozel olmasa da, cox ureyeyatan bir gorunushu vardi. Hami ile