erefesinde mama nese sheherden cixmaqla bagli planlar fikirleshirdi. Yeqin ki, xatireleri onu narahat edirdi. Bu defe de Celal emigille beraber Amerikaya gedecekdik. Emimin oglu Hasan (babamin adi ile adlandirmisdilar onu) NY-da oxuyurdu, bu il Celal emi yoldashi Maya xala ile beraber onu gormeye gedir, bizleri de devet etmishdiler ozleri ile. Ilk evvel bu sefer ishine o qeder de xosh baxmasam da, sonradan bunun agilli bir fikir olmasi ile razilashmishdim. Hem imtina edib mamanin xetrine deymek istemirdim, hem de ki, bayram erefesinde ishde onsuz da tetil olacaqdi, Kenan oz ailesi ile kecirecekdi bayrami. Evde oturub depressiyalarda olmaq istemirdim.
Belelikle, qerar verilmish ve 10 gunluk NY-a gedirdik. Celal emi mamanin xetrini cox isteyerdi, papa ile boshanmasindan sonra da mamaya munasibteini deyishmemishdi, hemishe "gelinimiz" deye hormetini saxlayar ve saxlayacaqdi. Papani elediyi hereketine gore danlasa da, ilk evvel aralari soyuq olsa da, sonralar onla da barishmishdi. Papa Bakiya geldikde onla gorusherdi. Amma ne Sevinci, ne de onun oglunu-qizini oz evine qonaq etmemishdi. Eshitdiyme qeder (bunu mene mamam, ya emim demese de, nenemin arada bir bacilari ile sohbetinde eshiderdim), "Bizim evin gelini Cahandir, Cahan olacaq qalacaq da. Sevinci evime cagirib ona, ushaqlara hormetsizlik ede bilmerem" deyibmish. Mamamin xetrini, hormetini oz kecmish erinden cox, kecmish qayni cekirdi. Eceb ishdir..
Kenanla ishdne savayi hec vaxt, zengleshmez, mesajlashmazdiq. Bu tanihs oldugumuz nece vaxt erzinde bir defe de onu mesajlarimla narahat etmedim, oz aglimca Kenanin "real heyatina" hormetsizlik etmish olardim bununla. Indi yeni il erefesinde de bir-birimizle zengle, ya da mesajla elaqe saxlamamishdiq. Menim Bakida olmayacagimi bilirdi. NY-da gece saat 12-ni vurduqda hami arzu tutub shampan icdikde, kecen ilkinden ferqli olaraq, men de arzu tutdum. Muqeddes quvvelerden mene agil vermesini ve duzgun yol gostermesini, menim ucun en duzgun yolu secmeyimi