emiye desin, bir de meni bele bir veziyyete salmasin. Bu saat ne evlenmek ucun elacsizdim ki, meni bele elchi qabagina cixarirlar, ne de ki, burda oxumaq isteyirem. Mama sesimin tonunda ciddiliyimi basha dushmush, emi ile danishacagina soz vermishdi. Bir Azer catishmirdi bu saat heyatimda..
Tetilden sonra ishe cixdigimda gunler oz axari ile davam edirdi. Hec bir deyishiklik olmasan, yenilik bash vermeden... Kenanin mart ayi ad gunu idi. Ad gunu ucun hediyye almaghi cox istesem de, ne almaq istediyimi bilsem de, hec ne almamishdim. Ne ad ile ona bu hediyyeni verecekdim? Ne adla hemin hediyyeni eve aparacaqdi? Bu suallari fikirleshmekden beynim yorulmushdu. Kenanin ad gunu ucun shobenin adindan tort almish, onu tebrik etmish, men "ad gununuz mubarek" sozu ile kifayetlenmishdim. Axsham "menim vaxtim" da olmamishdi hec, Kenanin yoldashi onun ucun evde ad gunu kecirtdiyinden ishden bir az tez cixmali olmushdu. Novruz tetilinin Yeni ilden bir ferqi olmamishid. Papa Ferideni tetil ucun oz yanina Moskvaya devet etmish, mama da icaze vermishdi onun getmesine. Men ise mamayla bir hefteni babamin baghinda qalmishdiq, nenemgille, dayilarimizla olmushduq bayrami. Papa artiq mene zeng etmirdi, onunla danishmaq istemediyimi gorub o da el cekmishdi. Feride qayitdiqda ne men, ne da mama onlar haqqinda hec ne sorushmamishdiq, Feride tez-tez ozu papa, Sevinc, Ruslan (Sevincin oglu) ve korpe "bacim" haqqinda soz acar, "Narmishka takaya sladkaya", "takaya xoroshaya devocka" (Narmishka ele shirindi, ele yaxshi qizdir) sozlerinin menim, ya da mamanin xetrine deydiyini hiss etmezdi ele bil.
Ish vaxtlari davranishimda bir deyishiklik yox idi- arada Aylagille, bezen ise Anarla nahar yemeyine cixar, sessiz gedib-gelmeklerimi davam ederdim. Bir defe axsham Kenanin esebi oldugunu hiss etdim, gun erzinde hami ile hemsihekinden quru danishir, sual verilende gerildiyi hiss olunurdu. Her kes getdikden sonra,
- Ne olub? Niye belesen?- sualima bend imish kimi,
- Bir de o praktikantla nahara