, gelirem.
Dayim ona bu vaxt zeng etdiyime teeccublenmishdi. Hele onu yanina gelmek isteyim lap maraghina sebeb olmushdu.
Dayimin sheherin cox meshhur sahibkarlarindan biridir, yeyinti sahesinde fealiyyetde olan zavodlari var. Bizim ailede coxu kimi ishine cox dushkun, ishini seven biridir. Ona gore de axsham saat 8-de hele de kabinetinde olmasi meni teeccublendirmemishdi.
- Nazrin, ne eceb senden? Kec, qizim.
Meni uzden cox vaxt dayima oxshadarlar- gozlerim onun kimi iridir, saclarim da ailemizin qara saclilarindan ferqli olaraq, ikimizde de aciq shabalidi. Bashqa bir oxhsar cehetimiz onun da papami bagishlamamasidir. Mamanin xetrine uzde hec ne demese de, papami o hereketinden sonra danishdirmayan 2-ci adamdir. 1-cisi menem. Dayimla her ikimiz nifret etdiyimizde cox qeddar oluruq.
- Qerarimi verdim, oxumagha gedirem.
- Duz qerar vereceyini bilirdim. Mene oxshamisan, terssen, amma sonda duz davranirsan.
- Gec deyil senedler ucun? Qebul tarixi qurtarmaz?
- Yox, mence, qurtarmaz. Ele kecen il Emin de (dayimin balaca oglu) bu vaxtlar bashlamishdi hazirlamagha kagizlarini. Sen universiteti sec, bax gor ne teleb edirler. Yerde qalani menlikdir.
- Istemirem, sene guc dushsun maliyye baximindan.
- Sen ishin o hissesine qarishma. Olmemishem ki burda.
- Papanin xeberi olmasin. Istemirem o buna qarisha.
- Hec qarishmayacaq da. Indiye qeder qarishmayib, indi yadina dushecek? Ne men, de de Celal qoymariq.
- Danishdiq onda.
- Bilirdim, sonda duz qerar vereceyini.
Bu sozu men ironiya ile qebul etdim- dayim ne Kenan meselesini, ne de onla bagli verdiyim qerari bilmirdi.
Hemin gun eve getdiyimde bitkin idim- heyatimin 2 en vacib qerarini vermishdim. Ureyimden aglamaq, honkurmek kecse de, hele tez idi hisslerimi biruze etdirmek ucun. Qarshida aglamagha imkanimin olacaghi gunler coxdur hele.Bu qerarlar haqqinda ne Kenana, ne de ishde bashqa birisine xeber vermemishdim. Hele daha 1 ay bu oyunu oynaya bilerdim, bir ay daha Kenanin yaninda olmagha vaxtim vardi.