n dərd çəkirdim.Əslində isə bu belə deyildi.Oktyabrın axırları idi.Payızın nəfəsi duyulurdu.Özüm yaz aylarında bu gözəl dünyamıza göz açsamda payızı çox sevirdim.Həyatın dörd əsas ünsürünü mən dörd fəsilə bənzədirdim.Qış səmanı,yaz torpağı təmsil edirdi,yay odu,payız isə dənizi təmsil edirdi,ucsuz-bucaqsız dənizi.Bəlkədə payızı sevdiyimdən dənizidə çox sevirdim.Ömrümün hər gələn payızı həyatıma bir hadisə ilə gəlirdi.Görəsən bu il nə baş verəcəkdi? Atam həmişə mənə deyərdiki “sənin intuisiyan çox güclüdür,o səni heç vaxt aldatmaz”.Anam isə atamın bu sözlərindən sonra o məhşur ifadəsini işlədərdi.”Onunkü intuisiya deyil,onun içində iki insan yaşayır”-deyərdi.Bəlkə həqiqətəndə elə idi,mənim dərd ortağım özüm idi.Qarşıma çıxan hər maniyəyə gülür,bütün fikri öz içimdə çəkirdim.Mən dərdimi bölüşməyi sevmirdim.Belə insanları da anlamırdım,onda nolurduki?Guya sənə canyananlıq edirdilər?Məncə yox,əksinə sənə acıyan üzü görmək məni dahada əsəbləşdirirdi.İnsan dərdini bölüşmənin peşmançılığını çəkərmi?Mən o acıyan üzləri görəndə dərd bölüşmənin peşmançılığını çəkirdim.Xalam son zamanlar bizə tez-tez gələrdi.Hər gəlişində isə anamla mətbəxdə oturar,uzun bir müddət isə ordan çıxmazdılar,bəzən xalamın ağladığını belə eşıdərdik.Ancaq nə Aydan nə də mən nə baş verdiyini bilmirdik.Bir axşam Aydan anamdan xalamın niyə belə olduğunu soruşdu.
-Qızlar xalanızın yoldaşı onu olmayan şeylərdə ittiham edir.Ona görədə xalanırızn ətvalı elə pisdi.Biz təəccüblə bir-birimizə baxırdıq.
-olmayan şeylər nədir ki?Görünür Aydan məndən daha ürəkli idi.Bütün sualları o verirdi.Ona görə yox ki mən xalamın həyatında baş verənlərə biganə idi.Yox əsla,sadəcə anamın çox zaman dediyi bir söz var,-böyüklərin işlərinə onlar istəyəndə qarışmaq olar,-bax bu sözə görə sakit dayanırdım.Anam mənim yatağımın küncündə əyləşib sözə başladı.
-yeznəniz deyir ki,guya xalanın iş yerində başqa bir kişi ilə munasibəti var bunun üstündə ona bir neçə dəfə əl qaldırıb.Artıq özümü saxlaya bilmədim.
-axı yeznəm on altı