r mənəm,mən sizin ailəyədə pər vurdum,öz həyatım onsuzda məhv olmuşdu.
-kəsin səsinizi.Atan səninlə nəfəs alırdı utanmırsan deyirsən ki,mən onun qızı olmasa idim?Sən isə Cəmilə heç danışma.Anamın bu sözləri hamimizi susdurdu.Atamın yoxluğunu hər an,hər dəqiqə hiss edirdik.Atamın vəfatından sonra mən anamı özümçün kəşf etmişdim.Əvvəllər bütün işləri atam həll edirdi deyə anamın üzərinə bir o qədərdə məsuliyyət düşmürdü.Ancaq indi hər şeylə anam şəxsən məşğul olur,atamın qoyduğu qaydalarla evi idarə etməyə çalışırdı.Anam təmkinini itirməmişdi,baxmayaraq ki,bu ən çox ona pis təsir etmişdi.Atamla anamın arasındakı sevgi o qədər güclü idiki,onlar hətta bir baxışdan bir-birini başa düşürdü.Mən anamı belə güclü qadın bilmirdim.Dayım bizə köçmüşdü.İndi evimizdə çox şey dəyişmişdi.Mən Aydanla,xalam anamla bir otaqda qalırdı.Yeni il gəlmişdi.Düşünəndəki bundan sonra bütün illər atamsız gələcək,göz yaşlarımı saxlaya bilmirdim.Qış sesiya imtahanlarına hazırlaşmağa heç həvəsim olmasada anam,-sən Oktayın qızısan bunu hec vaxt unutma,atan sağ olsa idi sənin bu məsuliyyətsizliyinə görə səndən inciyərdi,-demisiylə mənim dərslərdən iki əlli yapışmam bir olmuşdu.Mənim axırıncı imtahanım atamın axırıncı “Cümə mərasimi” ilə eyni günə düşmüşdü.İmtahanı verib cavabları gözləmədən evə tələsirdim.Üç gün sonra atamın qırxını verəcəkdik.Heç gözləmədiyim anda qarşımda Əsədi gördüm.Bilmirəm o mənə görə gəlmişdi ya bu bir təsadüf idi.Bir anda yaşadığım hər şey gözlərim önündən keçdi.O mənə yaxınlaşıb əli ilə boyunun arxasını qaşıyaraq üzümə baxmadan sözə başladı.
-Zümrüd mən belə olmağını istəməzdim,atana görə çox pis oldum.Allah rəhmət etsin.Əlimi havaya qaldırıb ona bir sillə vurdum.O uzunu tutdu gözlərində qəzəb vardı.Ərtafdakı hər kəs bizə baxırdı.
-nə sən nədə sənin ailəndən kimsə nəinki mənim atama rəhmət oxumağa,heç onun kimi qara torpağa girməyə belə layıq deyilsiz.Bir an düşündüm ki, onun mənə bir vaxtlar ailəsi haqda dediyi şeyləri üzünə vurum ,sözlər boğazında muncuq kimi