düzülsədə mənim tərbiyəm buna icazə vermirdi..Mən Oktayın qızı idim.Deyirlər kişilərin qadınlardan fərqi ondadır ki,onların “ulqumu” var.Ancaq məncə bu kişilərlə qadınlar arasındakı fərq deyil,kişilərlə kişi cinsindən olanlar arasındakı fərqdır.Əsəd kimi cinsi kişi olanlarda isə ulqum olmur.O əlini uzunə çəkib,-bir gün bu sillənin hesabını verəcəksən,-dedi.Onun gözlərindən od parlayirdi.Mənim üzümdə kinayə qarışıq gülüş yarandı.
-səni tanımaq günahının hesabını ən ağır formada ödədim,bundan daha pisi ola bilməz,-deyib çiynimlə onu itələyib getdim.Həyatımız atamsızda olsa davam edirdi.İkinci kursun ikinci semestri başlamışdı.Universitetə getməyi heç istəmirdim.Yenə dedi-qodular,söz-söhbətlər məni bezdirəcəkdi.Əsədlə olan axırıncı söhmətimizi yəqinki görənlər gərməyənlərə də demişdi və hər kəs bilirdi.Digər tərəfdən də atamın rəhmətə getməyinin səbəbi soruşacaqdılar.Özümü ələ alıb dərsə getdim.Binaya ilk ayaq basdığım andan arxamca danışmağa başladılar.Axı bizim millət niyə bu qədər sözbazdı?Qrup yoldaşlarımla olmayan səmimi münasibətim indi daha da soyuqluğa çevrilmişdi.Dərslərdə ən arxada oturan tək oturardım.Hətta müəllimlərimin belə mənə münasibəti dəyişmişdi.Əvvəllər ən yüksək qiymətləri alan mən indi çətinlik çəkirdim.Anamda bunu hiss etmişdi.Bir gün otağımda oturub kitab oxuyurdum.Anam yanıma gəldi.
-Zümrüd nə baş verir?Mən kitabın vərəqini qatlayib onu örtdüm.
-nə mənada ana?
-bu gün dekanla görüşdüm,deyir Zümrüd dərslərdə çox passivləşib,elə sakitcə gəlib arxada oturur ordanda durub gedir.Qızım,-anam mənim başımı dizləri üstünə qoyub saçlarımı sığallamağa başladı,-bizdə atanın yoxluğu bizim üçündə çətindir,amma biz sənin kimi etmirik,bu o deməkdir ki,biz atanı unutduq,ya sən onu bizdən məndən daha çox istəyirdin?Həyat davam edir,biz yaşamalıyıq.Anam danışdıqca mənim gözlərimdən yaşlar axırdı.
-ana onun ölümündə mən günahkaram,bu günah hissi məni qoymur yaşayım.
-sən heç nədə gunahkar deyilsən,özünü günahlandırma.Dur ayağa get üzünü yu və mənə söz