divar qəzetində mənim yeni bir şeirim çıxırdı.Xarici dil öyrənməyə isə xüsusi qabiliyyətim var idi.Artıq orta məktəbdə oxuyarkən üç xarıcı dil bilirdim,ingilis,rus,alman.Ən çox öyrənmək istədiyim dil isə ispan dili idi.Özümə söz vermişdim ki,ali məktəbə qəbul olan kimi mütləq bu dili öyrənəcəm.Çox məcburiyyətdən sonra nəhayətki,ailəmizi razi sala bilmişdim.Yüksək balla BDU-nun Filologiya fakultəsinə qəbul olunmuşdum.Sevincimin həddi hüdudu yox idi.Bizim korpus BDU-nun digər korpuslarından daha köhnə idi.Ancaq bu məni maraglandırmırdı,çünki BDU mənimçün uca bir zirvə idi və mən o zirvəni fəth etmişdim.İlk günlərdən müəllimlərimin diqqətini öz üzərimə çəkə bilmişdim.Mənim qəribə ləhçəm vardı.Özüm Şəkidən olmasamda elə danışırdım ki,hər kəs düşünürdü ki,mən şəkidənəm əslində isə o rayonla heç bir əlaqəmiz yox idi.Anam deyir uşaq vaxtı bağçada müəlliməm şəkili olub məndə ondan götürmüşəm bu ləhçəni.Sonralar nə qədər çalışsalar da mənə bu cür danışmağı tərgitdirə bilməyiblər.Elə müəllimlərimin də yaddaşında ilk olaraq şəkili qız kimi qalırdım.Artıq noyabr ayı idi.Mən dərslərimi yaxşı hazırlaya bilirdim,belə baxanda çətinliyim demək olar ki olmurdu.Düzdür mən qəbul olunan ili BDU-da yeni sistem yaradılırdı,bizim fakultə isə isə eksperemen aparılan fakultələr sırasında idi.Hətta zarafatyana yoldaşlar öz aramızda özümüzə “təcrübə siçanları” deyirdik.Bizdən yuxarı kursların heç birində olmayan hər şey bu sistemdə var idi.Ancaq bütün bunlar məni həvəsdən sala bilmirdi.Qrupumuzda artıq təxmin etdiyiniz kimi əksəriyyətimiz qız idi.Bütün patokumuzda üç oğlan vardı.Gülməlidir hə?Mənə də gülməli gəlmişdi,evdə atamgilə danışanda deyirdimki, mən qızlar seminarıyasında oxuyuram.Qızların çox olduğu yerlərdə “pıçı-pıçılar”da çox olur ona görə çalışırdım hər kəslə səmimi olmayım,onların hər biri mənimçün eyni-yad insalar idilər ona görədə onlari yola verirdim demək daha düz olardı.Bizim korpusda dörd fakultə yerləşmışdı.Bu isə tələbə sıxlığı ilə nəticələnirdi.Deyilənlərə görə yeni