ə idi mənim bir rəfiqəm olurdu.Ad günüm yaxınlaşırdı.Bu il on doqquz yaşım tamam olacaqdı.Sabinanı hər gün maması gəlib aparırdı.Bir gün maması gecikirdi.Bizim isə dərs vaxtimiz bitmişdi.Artıq məndə narahat olmağa başlayırdım.Gülnaz xanıma zəng vurdum.O xəstə olduğunu,Sabinanı dalınca qardaşı gələcəyini bildirdi.Biraz keçmiş içəri hərbi geyimdə biri oğlan daxıl oldu.Ona ilk görünüşdən yaşının çox olduğunu bilmək olurdu.Təxminən iyirmi beş-iyirmi altı yaşı olardı.Geyimi çox təmiz və səliqəli idi.O içəri girən kimi Sabina onun qucağına atılıb üzünü öpdü.Elə oğlanda onu öpdü.O Sabinanın şantasını götürdü.
-salam mən Sabinanın qardaşıyam.Adım Caviddir.Sabina necədir,dərslərini oxuyur?
-şad oldum.Sabina mənim ən çalışqan tələbələrimdən biridir.
-lap yaxşı,-deyib o Sabinanın birdə öpdü,-mənim çalışdan bacım.Onda biz gedək.
Qapıdan çıxanda Cavid geri dönüb məni süzüb getdilər.Tələbə olaraq başladığım bu kurs artıq mənim iş yerim olmuşdu.Sabinanın növbəti dərsi mənim ad günümlə eyni günə düşdü.Muəlliməlrimizin əksəriyyəti qızlar olduğundan yığılıb mənə tort almışdılar.İlk anda gözlərim dolsada onlara heç nə bildirmək istəmədim.Sabinaın dərsi bitər bitməz növbəti dərsim-mənim rəfiqəm olmağı macaran tələbəmin dərsi idi.
-salam necəsən?
-Yaxşıyam Zümrüd muəllimə siz necəsiz?
-yaxşıyam.Qapını reseptiondakı işçimiz açıb,məni Sabinanın çağırdığını dedi.Tələbəmə dərsini təkrar etməsini,mənim indi qayıdacağımı dedim.Arxası mənə dönük olan hərbi geyimli biri dayanmışdı.
-sən ver mən eləcə təbrik edəcəm.Bu Sabinanın səsi idi.
-sarı cücə mən niyə verirəm hə?mənim muəllimimdi ya sənin?
-mən utaniram sən ver.
-bəs mən utanmayacam?
-sən niyə utanırsan axı o mənim muəlliməmdi?
-sən bilməzsən.Eh nəisə.Bu dialoq mənə gülməli gəlsədə özümü çəmləyib “öhö öhö” deyə səs çıxardım.Bu an onlar mənə baxdılar.Təxmin etdiyim kimi,Cavidlə Sabina idi bunlar.Cavidin əlində gözəl bir gül buketi var idi.Cavid yenə məni süzürdü.Sabina onun pencəyinin ətəyini dartışdıraraq,-ver,verdə nə