i yox qız idi.otuz yaşı olmasına baxmayaraq utancaqlığını itirməmişdi.Mənimki onla gözəl tuturdu.Demək olar hər gün bizə yeni-yeni şeylər bişirib gətirərdi.Bir axşam yenə Rozanın gətirdiyi paxlavalarla çay içirdik.Aydan dilini yenə saxlaya bilmədi.
-dayı Rozaya göstərdiyin sifətdən sora hələ bir onun paxlavalarını işdahla yeyirsən.Dayımın loxması boğazında qaldı.Anam nə qədərdə Aydana göz-qaş etsədəki sussun o susmaq bilmirdi.
-yox yəni deyirəm qız bir aydı bizə dünyanın nazıneymətlərin bişirib gətirir,deyirəm bəlkə orda bişirib bura gətirincə elə gəlib burda bişirsin?Xalamda anamda elə məndə Aydanın nə demək istədiyini anladıq.Maraqla dayımın nə deyəcəyini gözləyirdik.Dayım anama dönüb,-Gülər qızına de mumlasın yoxsa sürüyəcəm onu burda,-deyib otaqdan çıxdı.
-sənin dilin başına bəladı bax niyə susmursan hə?,-deyib anam Aydanın qoluna vururdu.
-vurma ağrıdır mən nə dedim axı,deyirəm yəni qız yazıqdıda yol ölçməsin də.
-bax hələdə danışır,vay səni alanın halına iki gündə çərlədib öldürəcəysən yazığı.
-ana vurma,hələ bir alan tapılsın vallah öldürməyəcəm.Biz xalamla onlara gülürdük.Setyabr ayı gəlmiş,dərslər başlamışdı.Bu il üçüncü kurs idim.Səhət növbəsində oxuyacaqdım,bu da o demək idiki,yalnız gönortadan sonra işləyə bilərdim.Sabina bu il birinci sinifə başlamışdı.Çox zaman onu anası Gülnaz xanım aparmağa gəlirdi.Caviddən bunun səbəbini soruşanda deyirdi,-bizim cücə üstün zəkalıdı hər şeyi göydə tutur,mən isə pis aktyoram özümü ələ verəcəm,-onun Sabinadan bir növ qorxmağı mənə gülməli gəlirdi.Bir gün necə oldusa Sabinanı aparmağa Cavid gələsi oldu.Hər nə qədərdə bir-birimizə yad insanlar kimi davranmağa çalışsaqda,baxışlarımız bizi ələ verirdi.
-siz niyə elə baxırsız?,-Sabinanın sualının qarşısında günahını gizlətməyə çalışan uşaqlar kimi ikimizdən dili topuq vurdu.Yaxşıki Cavid araya söz qatıb onu tez apardı.Ondan sonra Cavid daha Sabinanın dalınca gəlmirdi.Yenə payız gəlirdi.Keçən payız məndən atamı almışdı,qorxurdum artıq payızdan,ən sevimli