ı başlamışdı.Bütün imtahanları əla qiymətlərlə vermişdim.Bir imtahanım qalmışdı.Bu il qış sərt keçırdi.Axırıncı imtahanımdan bir gün əvvəl güclü qar yağmışdı.İmtahan günü marşrut yarıyolda xarab oldu,metroya qədər piyada getməli idim.Çətinliklədə olsa yolun əsas hissəsini gəlmışdım.Birdən ayağım sürüşdü yerə tıxıldım,ayağa qalxıb müvazinətimi tənmizləyincə arxamdan gələn gekəpər bir kişinin dəyməsiylə yenidən yerdə idi.Bu dəfə vəziyyət daha ciddi idi,ayağım burxulmuşdu.Kişi məni ayağa qaldırsada ayağımın üstündə dura bilmirdim.Hər nə qədərdə “mən yaxşıyam buraxın məni,mənim saat onda imtahanım var “ desəmdə özümə gələndə yaxınlıqdakı özəl klinikaların birində idim.Həkim ayağımı müayinə edən vaxtı Cavid zəng vurdu.
-çatdın? Biz axırıncı danışığımızdan sonra sizli-bizli danışmağı sənli-mənli ilə əvəz etmişdik.
-imtahana gedə bilmədim,indi xəstəxanadayam.
-niyə gedə bilmədin?hansı xəstəxanadasan?Cavidin səsində həm hirs,həm də narahatlıq var idi.Mən ona hansı xəstəxanada olduğumu dedim.
-yaxşı indi gəlirəm.
-yox gəlmə,-desəmdə Cavid çoxdan telefonu söndürmüşdü.Təxminən iyirmi dəqiqə sonra Cavid gəldi.Onun maşını yox idi,yəqinki taksi ilə gəlmişdi,marşrula belə tez gələ bilməzdi.Belə havalarda taksiçilərin bazarı açılır.Cavid gələndə həkim yanımda idi,o həkimdən mənim necə olduğumu soruşub,kənarda gözləyirdi.Gözlərindən mənə qarşı qəzəbli olduğunu oxuyurdum,amma niyə?Həkim çıxan kimi Cavid içində saxladığı qəzəbini vulkan lavası kimi püskürdü.
-niyə mənə zəng vurmamısan?Onun səsinin tonu çöldəkilərini eşıdə biləcəyi qədər yüksək idi.
-imkan olmadı.Onlara nə qədərdə desəm ki, imtahanım var gecikirəm onlar məni dinləmədilər qolumdan tutub taksiylə bura gətirdilər.
-demək sən tanımadığın adamlarla taksiyə mindin?Mindin heç olmasa onda zəng vurardın ki,-ay Cavid belə bir iş gəlib başıma,-axı niyə mənə heç nəyi demirsən. Lənətə gəlsin mən cəhənnəm məni saymırsan,heç olmasa evinizdəkilərdən birinə xəbər verərdin.
-Cavid xaiş edirəm qışqırma.Haqlısan,yəni xəbər