ə atam yay tətilinidə bizi moskvaya aparmışdı. Nicat rusiyada yaşayan azərbaycanlılar arasında ən gənc iş adamlarından biri idi.Bizdə olduğu kimi onlarında ailəsində əmim Nicata nə qədər məcbur etsədə ki, həkim olsun,Nicat istəməmişdi.O iqtisadiyyat sahəsi üzrə təhsil almış,sonra isə əmimin və dostlarının köməyi ilə öz şirkətini qurmuşdu.Nicat məndən yaşca çox böyük idi,onun otuz yaşı olardı.Ən yaxın adamlar kimi əmimgillə biz eyni masada əyləşmişdik.Elə masaya ilk əyləşdiyimiz andan üzərimdə baxışlar hiss edırdım.Başımı qaldırıb diqqətlə ətrafıma baxsamda tuta bilmirdim.Toyun üç saatı arxada qalmışdı artıq.Dayım muasir müsiqiləri heç dinləməzdi və sevməzdi.Ona görədə toyun müsiqi repertuarına demək olarki,muasir musiqilərin heç biri daxil edilməmişdi.Gözəl bir vals çalınırdı.Dayımla Roza elə gözəl rəqs edirdilər ki,sanki daha əvvəldən məşq etmişdilər.Mən heyranlıqla onlara baxırdım.Birdən Nicat əyləşdiyi stuldan qalxıb yanıma gəldi,əlini mənə uzatdı.
-rəqs edək?Nicat əmimoğlu idi ,yox demək əlbətdəki mədəniyyətsizlik olardı,ancaq yox demək üçün iki səbəbim var idi.Birincisi Cavid,ikincisi isə mən gözəl rəqs edə bilmirdim.Qorxurdum ki,Nicatın ayağını tapdalayaram,onunda qışqırtısı zalı bürüyər,mən biyabr olaram.
-bəlkə onlar tək oynamaq istəyirlər?Nicat əyilib qulağıma,-bu da yox deməyin başqa üsuludu?,-dedi.Anam yaxında əyləşsədə Nicatın axırıncı sözünü eşıtmədi.
-qızım dur get oyna.Nicatın əli hələ də irəlidə mənim əlimi gözləyirdi.Mən əlimi onun ovcuna qoydum.O mənim əlimdən tutub,rəqs meydanına,dayımgilin yanına gətirdi.Biz rəqs edirdik,mən çalışırdım ki,səhv hərəkət etməyim,əks halda bu mənim biyabr olmağımla nəticələnəcəkdi.Düşünürdüm ki,görəsən indi Cavid məni belə görsə nə edərdi?Oy bunu düşünməyin özü belə qorxulu yuxu kimidi.Biz rəqs edərkən Nicat yenə dodaqlarını qulaqlarıma yaxınlşdırdı.Onun nəfəsini boynumda hiss etmişdim.Bu məni biraz narahat etmişdi.
-heç bilməzdimki,sən böyüyəndə belə bir qız olarsan.Mən tez özümü geri çəkib onun üzünə