u verim.O yaxınlaşıb mənim suyumu içdi.
-çox saq ol.Üzündə axmaq gülümsəmə var idi.
-o mənim idi,biraz səbrin olardı,verirdim də sənə su.O üzündəki gülüşlə arxasını dönüb gedırdi ki, qapının ağzında geri döndü.
-qısa zamanda necə belə gözəlləşə bilmisən,bəlkə plastik əməliyyatdın möcüzəsidi hamısı?Bu dəfədə mən gülümsəyirdim.
-mənim əməliyyata ehtiyacım yoxdu.O arxasını dönüb gedirdi.
-indi daha yaxşı bildim niyə dayımla dost ola bilmisən.Ayağını saxlayıb arxaya döndü.Gözlərində sual vardı.Niyə?
-səndə dayım kimi evın içində yarıçılpaq gəzirsən,deyib gülməyə başladım.Həqiqətəndə Nicatın əynində laynız şortik var idi,o da dayımın idi,yəqin anam vermişdi geyinsin deyə,-ancaq dayım sənə baxanda abırlı idi o heç olmasa maykada geyinirdi səndə o da yoxdu.Bu dəfə Nicatda güldü.
-bilirsən dayım ilk dəfə Rozanın qarşısına belə çıxmışdı.
-bilirəm danışıb mənə,ona görədə indi evləndilər.Deyəsən biz ucadan danışırdıq səsimizə Aydan gəlmişdiş
-ay bala niyə yatmırsız hə?Aydan Nicatı görəndən sonra əliylə üzünü tutdu,-ikinci dayım peyda olub,gedin yıxılın yatın,-məndə Aydanla otağıma gəlib yatdıq.Səhər əmimgili yola salandan sonra evdə dördümüz qalmışdıq.Günlər ötür,məni o günə çatdırmağa çalışırdı.Həyatımın dəyişildiyi o günə.Bir neçə gün idi ki, Caviddə qəribəliklər var idi.Hər dəfə soruşanda yorgun olduğunu,yada başqa bəhanələr gətirirdi.Axır bir gün özüm ona görüşmək istədiyimi dedim.Səbirsizliklə sabahın gəlməsini gözləyirdim.Anam pəncərəni açıd qoymuşdu.Aydan qapını açmaq istəyəndə əsən külək Cavidin mənə aldığı rəsm çərçivəsini yerə saldı.Çərçivə şüşədən hazırlandığı üçün sındı.Qorxdum.Bu yaxşıya əlamət deyildi.Tez Cavidə zəng vurdum.Cavid telefona cavab verənə kmi içim-içimi yeyirdi.
-alo Cavid yaxşısan?
-yaxşıyam sakıt ol.Axı nolub?
-sənin hədiyyə etdiyin çərçivə sındı,narahat oldum.Səsini eşitdim içim rahatladı.
-narahat olma sındı sınsında yenisini alaram,qorxma mən yaxşıyam.Biz birazda danışıb sağollaşdıq.Cavid hər nə qədərdə yaxşıyam,narahat olma