desədə mən narahat idim.Sabahı iplə çəkirdim.Cavidi görənə kimi ürəyim əsirdi,çox həyəcanlı idim.Onu uzaqdan sağ-salamat uzaqdan görəndə biraz sakitləşdim.O vaxt diqqətimi çəkməmişdi,ancaq indi yadıma düşür ki, Cavid görüşə adı sport geyimdə gəlmişdi,o adətən bütün görüşlərimizdə hərbi geyimdə olardı.
-gördüyün kimi sağam,nolub sənə axı niyə rəngin ağarıb?
-bilmirəm Cavid.İçimdə qəribə bir hiss var.
-gəl bura,-deyib o məni qucaqladı,-pis şeylər gətirmə ağlına.Tanrım mən bir ömür onun qolları arasında qalmağa razı idim.Bu insanı necə sevirdim.Həmin görüşümüzdən iki gün sonra Cavid mənimlə vacib bir məsələni danışmaq istədiyini dedi.Bilirdim,içimə danmışdı ki, nəsə pis bir şey olacaq.Nə qədər də Cavidə indi deməsini təkid etsəmdə o, heç nə demədi.Gecəni yatmadım,beynimdə min çürə fikir vard idi.Bəlkə o məndən ayrılmaq istəyir,bəlkə bezib məndən,yox bu heç inandırıcı deyil,bəs onda nədi onun mənlə danışmaq istədiyi vacib məsələ?Bir tərəfdən də bu çərçivəyə görə ürəyim sıxılırdı.Sabah tezdən durub hazırlaşıb onun dediyi yerə gəldim,o məni gözləyirdi.
-sənin gözlərin niyə şişdi?Ağlamısan sən?
-yox ağlamamışam.
-bəs nədi bu gözlərin halı?
-gecə gec yatmışam yəqin ondandır.
-gec yatmamısan,sən heç yatmamısan hə?
-Cavid qutar,məni bura niyə çağırmısan de,-deyəsən səsim ola bildiyindən yüksək çıxmışdı.
-tonunu sal.Danışacam.
-bağışla.Amma gecədən bəri gözümə yuxu getmir,dərdin nədi danış,həmişə məni sənə inanmamaqda gunahlandırırsan,indi sənin etdiyin nədi bəs?Gözlərim dolurdu.
-belə edəcəksənsə danışmıram.Bəsdi ağlama.Mən tez gözlərimi sildim,-ağlamıram bax,danış.
-on gün əvvəl dostumu toydan gətirirdim,içkili olduğundan maşını mən sürürdüm.Elə oldu ki, yolda qəza baş verdi.Digər maşındakı adamlardan biri ağır yaralıdı.Elə dostumda iki gun olar çıxıb xəstəxanadan.İşi araşdırırlar,maşın mənim olmadığından başqasının maşını ilə qəza törətməkdə təqsirləndirilirəm.Mənim qulaqlarım eşıtmırdı artıq.
-necə yəni indi səni tutacaqlar?
-bilmirəm,hələ