keçmışdı.Biraz keçmışdı qarşımda biri əyləşdi.Stolun üzərinə mənim axtardığım kitabı qoydu.Başımı dəftərdən qaldırıb baxanda gördüm ki,bu dünən kitabxanada rastlaşdığım oğlandır.
-bu sənindir,Zümrüd.Mən təəccüblənmişdim.
-adımı hardan bilirsiz? O başını yan tərəfə çüvirib gülümsəməyə başladı.
-mən sənin haqda mənə maraqlı olan hər şeyi bilirəm.Mən gözlərimi iri açıb ona baxırdım.
-elə baxma al götür bu da kitabın “oxuyan uşaq”.O kitabı mənim qarşıma qoydu.
-istəmirəm saq olun.
-gəl belə danışaq sən bu kitabı götürürsən məndə sənə özüm haqda danışıram,yəni bir özün fikirləş əziyyət çəkib ondan-bundan soruşmağa nə ehtiyac var ki?onun bu özünübəyənmiş halı heç xoşuma gəlmirdi.
-kim sizə dediki mənə sizin kimliyiniz maraqlıdır? Mənə maraqlı deyilsiz bu kitabı isə istəmirəm.Kitabı onun qarşısına qoydum.
-bax o qızı görürsən mən bir dəfə onunla belə qarşı-qarşıya oturum deyə canını da verər,bax o tərəfdəki qıza isə cəmi bir dəfə salam vermişəm o gündən bütün universitetə yayıb ki,guya mənim sevgilimdi.Hələ o tərəfdəki qızı heç demirəm iki dəfə intihara cəhd edib mənə görə.Bunlar sadəcə üç nümunədi və bu nümunələrin sayı kifayət qədər çoxdu.Zümrüd gəl özünü çətinə salma götür bu kitabı.O yenidən kitabı qarşıma qoydu.
-Siz..o sözümü yarıda kəsdi.
-siz yox mənə sən de.Mənim adım Əsəddir.Hüquq fakultəsində oxuyuram.Üçüncü kurdayam.Sürünə sürünə bura gəlib çıxa bilmişəm,atamın canı sağ olsun.Mən quru baxışlarla ona baxırdım.
-elə baxma bu baxışlar sənə yaraşmır.Hə atam kimdi deyim? Prokror.Atamın hüfuzu və mənim yaraşıqlı görkəmim bax bu qızların ağlın başından alıb indiyə kimi.Heç kəs mənə yox deyə bilməyib.Əsəd həqiqətən də çox yarağıqlı idi.Bədəni bir idmançı bədəninə bənzəsə də o məndə daha çox model təsuratı yaradırdı.Üz cizgiləri isə bir kişi üçün çox incə idi.Biraz uzun olan duz saçları isə ona ayrı bir yaraşıq verirdi.Mən arxaya söykəmdim.Deyəsən o mənim hətəkətimi səhv anladı.
-qorxdun?Qorxma sən fərqlisən bunu hiss edirəm.
-qulaq asın bilmirəm məndən