neylərdin?Kömək etməzdin?
-səninçün canımıda verərəm bilirsən.
-bəs mən?mən vermərəm elə bilirsən?Sənin necə qürurlu biri olduğunu yaxşı bilirəm,ona görədə bunu bir borc kimi qəbul et yaxşı,amma xaiş edirəm,qəbul et.
-Olmaz dedim.Bu söhbət qurtardı.Cavidin xasiyyətini bilirdim,o olmaz dedisə olmazdı.Amma məndə onu yola gətirməyin yollarını bilirdim.Ona görədə hələlik sakit qaldım.Aradan iki gün keçmişdi Cavid hələdə pulu tapa bilməmişdi.Maaşım elədə yüksək olmasada,pul yığa bilmişdim,bu aykı maaşımla min manatı tamamlamışdım.O hər nə qədərdə olmaz desədə bu pulu ona verəcəkdim,indi düşündüyüm Cavid üçün başqa nə edə bilərdim?Güzgünün önündə özümə baxırdım.Birdən gözüm qulağımdakı zümrüd sırğalara dəydi.Sabah ilk işim bu sırğaları satmaq olacaqdı.Bu sırğaları atam almışdı,amma eybi yox Cavidin həyatını qurtarmaq üçün edirdim mən bunu,vaxt gələr o mənə daha yaxşılarını alar,deyə düşünürdüm.Evimizin yaxınlığında bir zərgərlik mağazası var idi.Sırğaları göstərəndə onların dediyi qiymət məni qane etməsədə elədə aşağı qiymət demədikləri və təcili olduğu üçün satdım sırğaları.Əslində isə bu sırğalar onların dediyindən yüksən qiymətə idi.Pulları da götürüb Cavidlə görüşə getdim.Cavid sanki on il yaşlanmışdı,çox da arıqlamışdı.Bu dəfə mən istəmişdim içərişəhərə getməyi.Mən bilmirdim pulu ona necə verim ki,qüruruna toxunmasın.Qərar vermişdim,gedənə yaxın verəcəkdim.Biz gəzə-gəzə söhbət edirdik.Çalışırdım,onun qanını qaraldacaq mövzular açılmasın.Anam iki dəfə zəng vurmuşdu.Üçüncü zəngdə açmalıydım istəmirdim narahat olsun.O evə tez gəlməyimi deyirdi,dayımgili axşam qonaq çağıracaqdı,həm kömək edim,həm də onlar gələndə evdə olum deyə zəng vurmuşdu.Ona görə Cavid məni avtobus dayanacağına kimi ötürdü.Axtardığım fürsət gəlmişdi.
-Cavid sənə bir şey almışam,-deyib bərk-bərk bükdüyüm çeyi ona verdim.
-nədi bu?
-açma evdə tək olanda açarsan,yaxşı mən getdim avtobus gəldi,-deyib tez avtobusa mindim.Cavid bir mənə bir də əlindəki paketə baxırdı.Avtobusa minən kimi telefonu