u söndürdüm.Evə gəlib anamgilə kömək etməyə başladım.Fikrim Cavidin yanında olsada çalışırdım,işlə başımı qatım.Anam hər nə iş versə edir,hətta Aydana da tapşırdığı işlərin çoxunu öz öhdəmə götürürdüm.Aydan isə öz aləmində idi.Səhərdən axşama kimi Rüfətlə mesajlaşırdı.Bu qədər danışmağa söhbəti hardan tapırdılar bilmirəm.Biz Cavidlə o qədərdə çox mesajlaşan deyildik.Cavidin acığı gəlirdi mesaj yazmaqdan,səsini eşitmək bambaşqadı deyirdi.Ona görə çox zaman biz danışığıa üsrünlük verirdik.Rüfət yaxşı oğlan idi,ən azından Aydana dözə bilmişdisə bu bir ayda,demək ki, yaxşıdan da yaxşı idi.Aydan məni Rüfətlə tanış etmişdi.O boydan biraz balaca olsada çox yaraşıqlı idi.Biz gedəndən gələnə kimi elə Aydan danışdı,yazıq oğlan heyranlıqla ona qulaq asırdı.Rüfətlə Aydanın fikri ciddi idi,onlar tez bir zamanda evlənməyi düşünürdülər,baxmayaraq ki, az müddət idi tanış olmuşdular.Bu işdə Rozanın da payı az deyildi.Necə deyərlər əl-əli yuyar əldə üzü məsəli idi bunlarınki lap.Ancaq hər necə olmasından asılı olmayaraq,bu da bir həqiqət idiki,istər dayım olsun istərsə də Rüfət hər ikisi də seçdikləri qızları sevirdilər.Dayımda olan dəyişikliyi hər kəs hiss edirdi.Roza dayımı pambıq kimi adama çevirmişdi.Qonaqlarımız gəlmişdi,biz süfrə arxasında oturmuşduq.Ən yaxın qohumlarıda qaşırmışdıq,qonaq otağında böyük bir süfrə açmışdıq.Qorxumdan telefonu hələdə yandırmamışdım.Ancaq hara qədər qaçaçaqdım ki?Gecə hər kəsi yola salandan sonra bütün işləri Aydanın üzərinə atım otağıma qaçdım.Qorxa qorxa telefonu yandırdım.Mesaj yazmağı sevməyən Cavid on iki dənə mesaj yazmışdı.”aç bu zibili”,”axı niyə söndürmüsən,ay qorxaq” və s.tipli sözlərdən ibarət idi mesajlar.Deyəsən o hər yarım saatdan bir zəng etmiş sonra mesaj qoymuşdu.Biraz keçmiş o zəng vurdu.Uzun çağırışdan sonra açdım.
-sənə söz təsir eləmir?bu nədi hə vermisən mənə?O elə bağırırdı ki,yəqinki nəinki evdəkilər hətta qonşularda eşıdərdi.
-Cavid xoşluqla qəbul etməyəndə belə verərlər.Mən isə onun əksinə çox sakıt və asta