m şikayətçi olmasın.Sırğalarıma görə pis olsamda bir tərəfdən də içimdə umid var idiki hər şey yaxşı olacaq.Ardan üç həftə keçmişdi.Dərslər bitmiş,yay sesiyası başlamışdı.Rüfətgil elçı gəlmək istəyirdilər.Aydanın həyatında hər şey öz axarı ilə davam edirdi,mən isə bilmirdim,fikrimi necə cəmləyib imtahana hazırlaşım.Cavid ticarət mərkəzlərinin birində satıcı işləməyə başlamışdı.Onun heç vaxt belə işlərdən xoşu gəlməzdi,amma həyat insanları nələrə məcbur edir.İşindən elədə narazılıq etmirdi,əksinə çalışırdı öyrəşsin.Cavidin məhkəməsi yaxınlaşırdı.Vurulan adam şikayətçi olmasada son qərarı hakim verəcəkdi.Bu qəza hər birimizə ağır nəticələr vermişdi.Cavidin dostu idmançı idi,bu qəzadan sonar ayağı ağır zədələnmışdı deyə (yeriyərkən ayağı axsayırdı) idmandan,Cavid isə hərbidən uzaqlaşmışdı,mən isə atamın hədiyyəsi sırğalarımı itirmişdim.Rüfətgil elçi gələn günü Cavidində məhkəmə günü idi,bilmirdim,Aydanın həyəcanına şərik olum,yoxsa Cavidin həyəcanına.Aydanın hərisini Kamal əmim verdi.Atamgil iki qardaş bir baci idilər.Atam rəhmətə gedəndən sonar Kamal əmim bizim böyüyümüz sayılırdı.Dayımda həmişə deyirdiki “Kamal həkim olan yerdə mənə söz düşməz”.Əmim öz həyat yoldaşı Təranə xanımıda gətirmişdi..Caviddən isə hələdə səs yox idi.İçim-içimi yeyirdi.Axşam üstü nəhayətki o zəng vurdu.
-Cavid noldu?Eşidəcəyim cavabdan qorxsamda,ən pis halda onu nə qədər lazımdı gözləyəcəm deyə düşünürdüm.
-Azadam.Mən azadam,-deyib Cavid qışqırırdı,-sən bir mələksən Zümrüd sənə borcluyam hər şeyi.Görəsən hansı yaxşı əməli etmişəm ki, tanrım bu dunyada məni sənlə mükafatlandırıb.Mən sevincimdən ağlayırdım.Aydan içəri girəndə məni belə görüb təəccüblənmişdi.
-canım bacım ağlama,hələ getmirəm burdayam.
-o azaddı Aydan nəhayətki,hər şey birdi,-deyib Aydanın qucaqladım.Aydan çaş-baş qalmışdı.
-hə lap yaxşı da,kim azaddı?Özündə məni boğdun avaş ol.Mən Aydana hər şeyi danışdım.Təbiki pulu verdiyimi demədim.İlk dəfə idi Aydan məni sakıtcə dinləyirdi.Mən danışdıqca həm öz gözlərim dolur,həm də