Aydanın gözlərindən yaş gəlirdi.O gözünün yaşını silib,məni bağrına basdı.
-sən bu qədər dərdi niyə içində saxlamısan,niyə tək çəkmisən,mənə niyə deməmisən,biz bacı deyilik?
-sən elə xoşbəxt idin ki,istəmirdim öz dərdlərimlə sənin xoşbəxliyinə kölgə salım.İstəmirdim mənə görə fikir edəsən,bu ailədə heç olmasa bir qadın xoşbəxt olsun,heç nəyin dərdini çəkməsin deyə heç nə demədim.Aydan qolları ilə məni daha bərk qucaqlayıb,-sənin böyük ürəyin var,gün gələcək sən hamımızdan xoşbəxt olacaqsan,hrt kəs sənə qibtə edəcək,-dedi.Düşünürdüm ki,artıq həyatımda hər şey yoluna düşəcək.Cavid işləyirdi,hissə-hissə isə borclarını ödəyirdi.İlk olaraq mənə olan borcunu ödəmək istəsədə mən qəti şəkildə etiraz etmişdim
-əvvəlcə yad adamlara olan boclarını ödə,mənə gəldikdə isə mən sənə borc verməmişəm.
-olmaz qaytaracam,mənə bir- iki ay vaxt ver.
-yaxşı sən deyən olsun,amma tələsmə.Biz Aydanla Rüfətin toyuna hazırlaşırdıq.Cavid deyirdi,onların toyu olsun bizdə nişanlanarıq.Toy hazırlıqları bizi yorsada,bu şirin yorğunluq idi.Aydan isə toy həyəcanının yaratdığı isterikalar ilə Rüfəti əmməlibaşlı bezdirirdi.Bəzən düşünürdüm ki, Rüfət üzüyü barmağından çıxarıb deyəcək ki,”bəsdi,almıram səni”,ancaq Rüfət Aydanı elə sevirdiki bu mümkün deyildi.Əksinə hər davara Aydan üzüyünü çıxarıb,-nişanı qaytarıram,-deyirdi.Hər dəfəsində də Rüfət bizə gəlməli olurdu.Xoşluqla üzüyü taxmayanda isə Rüfət Aydana elə qışqırırdı ki,Aydan dinməzcə üzüyü taxırdı barmağına.Bir gün Aydanla Rüfət nigah kəsdirməyə gedirdilər.Yazıq Rüfət Aydannı xasiyyətini bildiyindən iki saat əvvəldən gəlmış,bizdə gözləyirdi.Aydan isə seçıb bir paltar geyinə bilmirdi.Hər geyindiyi paltara biz yaxşıdı desəkdə,özü bir qüsur tapıb yenısını geyinirdi.Xalam dözə bilməyib,Rüfətə səbr diləmişdi.
-eh Cəmilə xala mənim bakıda qızıldan heykəlimi qoymalısız.
-yeznə qızıldan niyə?Mən Rüfətə tanış olduğumuz gündən yeznə deyirdim,heç vaxt onu adı ilə çağırmamışdım.
-çünki,sizi Aydandan xilas edirəm.Rüfətin bu sözünə hamımız