ə etdim..Axı mən o zaman hardan bilərdim ki, mənim bu əlavəm mənim həyatımdan nələri alacaq.Əgər bilsəydim Əsədə heç nə deməzdim.Əsədin üzünün rəngi dəyişsədə,məni təbrik etdi,dilucu olsada.Mən,-saq ol,-deyib mağazadan çıxmışdım.Əsədlə olan bu xoşagəlməz rastlaşmamı bircə Aydana demişdim.O isə,-uzaq dur ondan,-demişdi.Aydan hamilə idi.Rozanın isə doğumuna az qalırdı.Dayımın qızı olacaqdı.Sevinirdim ki, artıq həyatımızda hər şey öz qaydasında gedir.Aradan bir həftə keçmişdi.İki gün idi Cavid zəng vurmurdu.Narahat idim,telefonu sönülü idi.Evlərinə isə zəng vurmağa utanırdım.Bir axşam tanımadığım nömrədən mənə belə bir mesaj gəldi.”Vurduğun sillə ilə sən bir sıfır udmuşdun.İndi heç-heçə olduq,daha səninlə hesabım bitdi get yaşa.”.İlk anda anlamadım.Düşündüm yəqin səhv gəlib.Təkrar-təkrar nömrəyə baxdım.Ancaq həqiqətən tanımırdım.Mesajı yenidən oxuyanda isə “vurduğun sillə”sözü mənə bu mesajın kimdən gəldiyini agah etmişdi.Mesaj Əsəddən gəlmişdi.Bəs heç-heçə olduq nə demək idi?O neynəmişdi?Mən bilsəydim ki, iki il əvvəl vurduğum bir sillə mənə nələrə başa gələcək,zamanı belə geri qaytarıb,o silləni vurmazdım.İki gün,tam iki gün Əsədin mesajının nə məna verdiyini düşündüm.Caviddən isə hələdə səs yox idi.Fikirlər beynimi rahat buraxmırdı.Axi o neyləmişdi mənim Cavidimə?Bir gün Cavid zəng vurdu.Qısa danışsada mənə hər şeyi başa saldı.Birinci dəfə Cavidin işinə hərbi məhkəmə baxmışdı,Əsəd isə əlaqələrini işə salıb işi yenidən açdırmış,mülki məhkəmənidə işə cəlb etmişdi,Cavid hərbiçi olduğundan hər iki məhkəmədə iş dərindən araşdırılmalı idi.Və bu dəqiq idiki ona mütləq iş kəsilməli idi.Əslində ölüm faktı olmadığından şərti iş də kəsilə bilərdi,ancaq yenə Əsədin “qəhrəmanlğı” sayəsində Cavidə ən azı iki-üç il iş verilməli idi.Yaziq Cavid bilmirdiki bunlar başına niyə gəlir,ona deyilmişdi ki, vurduğu adamın qohumları adamı yoldan çıxarıblar və o da yenidən məhkəməyə muraciət edib,mən isə həqiqəti ona deyə bilmirdim.Axi necə deyim ki,sənin həbs edilmənin səbəbkarı mənim