haqlı olaraq vurduğum bir sillədi?Cavidi məhkəmə gününə kimi nəzarətdə saxlayacaqdılar.Yanına yalnız vəkili,arada isə anası gedə bilirdi.O vəkilinin telefonu ilə mənlə əlaqə saxlayırdı.Onun məhkəməsi yanvarda olacaqdı.Mənim isə sesiyam başlasada fikrimi dərslərə verə bilmirdim.Neçə dəfə Caviddən xaiş etmişdim ki,icazə versin məndə onu görməyə gedim,amma o qəti şəkildə etiraz etmişdi.Günlər keçmək bilmirdi.Cavid üçün burnumun ucu göynəyirdi,elə darıxmışdım ki,onu bir dəqiqəlik görmək üçün nələri qurban verməzdim.Bizim hər danışığımızın sonunda mənim göz yaşlarım axmağa başlayırdı,buna baxmayaraq ona təsəlli verirdim,səbrli olmasını deyirdim,bu da keçəcəkdi,əmin idim,Cavidə lap on il versə idilər mən yenə onu gözləyəcəkdim.Hər danışığımızda bunu ona hiss elədirirdim,istəmirdim fikri birdə məndə qalsın,istəyirdim o bilsin ki,mən ən çətin anlarında belə onu atmayacam,dözəcəm,güclü olacam.Mən bilirdim ki,Cavid məndən güç alır.Bizim bütün planlarımız pozulmuşdu.Axı niyə biz insanlar gələcəyə dair daim planlar qurur,xəyallar aləmində yaşayırıq,amma ki, bizim xəyallarımız qumdan hazırlanan qalalar kimidi.Biz ömür boyu nəyinsə uğrunda mübarizə aparırıq,çalışırıq,didinirik ki,ona çataq,tam çatıram dediyimiz zaman həyat adlı ruzigar əsərək onu daha da uzaqlara aparır.Bu dəfədə həyat bizi,Cavidlə mənim sevgimi sınayırdı.Mən bu sevginin gücünə əmin idim,o hər sınaqdan çıxacaqdı.Cavidin məhkəmə işi mənim imtahanımla bir günə düşmüşdü.İmtahanı necə verdim heç bilmədim,tez çıxıb məhkəmə binasına qaçdım.Cavid hər nə qədərdə gəlmə desədə mən getmişdim.Cavid məni görüb təəccüblənmişdi,bir o qədər də gözlərinə işıq gəlmişdi,bu insan mənlə nəfəs alırdı.Bunu hər hərəkətində görə bilirdim,hətta bir dəfə öz dili ilə də etiraf etmişdi,baxmayaraq ki, Cavid sevməzdi elə xoş sözlər deməyi.Hakim qərarı oxuyanacan Gülnaz xanımın gözlərinin yaşı qurumurdu.Elə məndə ondan fərqli deyildim.Cavid isə özünü toxdaq tuturdu,amma çox arıqlamışdı,üzü isə tüklü idi.Cavidə iki il iş kəsilmişdi.Onu