n nə istəyirsiz,ancaq inanın ki,mənə heç maraqlı deyil sizin danışdıqlarınız.
-mən səni məcbur etməyəcəm,yaxşı, bildim sənə maraqlı olmadım.Mən stoldan qalxıb çantamı götürüb getmək istəyirdim ki,o arxadan məni səslədi.
-Zümrüd bilirəm ki, bu kitabı çox axtarmisan xaiş edirəm götür.Mən bezgin halda kitabı ondan götürdüm.O gündn sonra mən Əsədlə tez-tez rastlaşırdım.Hər dəfəsində isə o mənə salam verib keçırdı.Onun ətrafında olan oğlanların heç birini bəyənmirdim.Sanki onların xarıcı görünüşləri onların haqda bütün məlumatı verirdi.Hər biri zəngin ailənin övladları olsada bu zənginlik onları bir nöz “harınlaşdırmışdı”.Əsədin ətrafındakı oğlanların mənə baxışları isə heç ürək açan deyildi.Yox düşünməyinki onlar mənə nəsə edirdilər.Əsla.Ancaq bu baxışlar mənə heç xoş təsir bağışlamırdı.Elə Əsədi özüdə niyyəti düzgün birinə bənzəmirdi.Əgər bilsəydim ki,Əsəd mənim başıma nə oyunlar açacaq nəinki ondan kitab götürmək heç onunla kəlimə də kəsməzdim.Qrupumuzun qızlarının əksəriyyəti əsədi tanıyırdı.Deyəsən o doğurdan da bu universitetin “fəxirlərindən” idi.Onunla hər rastlaşanda yanımda hər kim var olurdusa Əsədlə aramda nəsə olub olmadığını soruşurdu.Bu cur halları heç sevmirdim.Qış sesiyası başlamışdı.Bütün imtahanlarımı əla vermişdim.Axırıncı imtahanım qalmışdı.Müəllim tələbələrin dili ilə desək “tip” müəllim idi.Heç kəsə yüksək qiymət yazmırdı.Atam deyirdi çətinlik çəkəcəksənsə tapşırtdıraq səni çox incitməsin.Ancaq mən razılaşmadım,istəmirdim özümün baraca biləcəyim bir şeyi başqası mənimçün etsin.Ona görədə bu imtahana daha ciddi hazırlaşmışdım.İstəmirdim əla qiymətlərimin yanında bir dənədə “göz muncuğu” olsun.Bileti çəkib yerimdə əyləşdim.Suallar elədə çətin deyildi.Bacardığım qədər çalışdım bütün sualları ətraflı əhatə edən cavablar yazım.Mənim yazim səliqəli idi.Cavab vərəqəmdə yer çatmadığından əlavə vərəqdə istədim.Nəhayət imtahandan çıxmışdım səbirsizliklə qiymətimi gözləyirdim.Cavablar bəlli olanda mən az qalırdım infakt olum.İstər istəməz gözlərim