çox qalın geyinmişdi.Hətta ara-sıra öskürürdü.
-niyə belə qalın geyinmisən,-deyib onun qolundan paltarını dartdım.Cavidin bağırtısı hələdə qulaqlarımdadı.
-nolub niyə bağırırsan axı?O paltarın qolunu qatlamağa başladı.Hər qatlanışda isə onun qolundakı qəribəlik üzə çıxırdı.
-Cavid bu nədi?Gördüyümdən heyrətlənmışdım.
-Zümrüd sənə verə biləcək başqa hədiyyəm yox idi.Məndə sənə bunu hədiyyə edirəm.Cavid qoluna yazi yazdırmışdı.Bu yazı elə yazılmışdı iki həm tərsdən həm də düzdən oxunanda “Nazəndə sevgilim” oxunurdu.Həbsxana şəraitində bunu necə elətdirmişdi bilmirəm ,amma həqiqətən görünən mənzərə çox möhtəşəm idi.
-bu mənim aldığım ən gözəl hədiyyədi,amma necə oxunur bu?
-oxu görəssən.O gülümsünürdü.
-nazəndə sevgilim.Aha hər iki formada ele oxunur necə gözəl əl işidi bu?Bu hardan ağlına gəldi?
-çox düşündüm sənə nə hədiyyə edim,bundan qeyri-adi heç nə ağlıma gəlmədi.
-həqiqətən qeyri adıdır.Qoy bunun şəklini çəkəcəm.
-elə çək ki,məndə düşüm.
-yaxşı,-deyib Cavidin dediyi formada şəklini çəkdim.Bu ondan mənə qalan ikinci və sonuncu şəkil oldu.Anamgil mənə süpriz edib ad günümü restoranda keçırdilər.Hər nə qədər də sevinsəmdə,əylənsəmdə içimdə bir buruqluq var idi.Mənə elə gəlirdi,düz etmirəm.Sevdiyim insan həbsdə olduğu halda mən nəyə Əylənıb,şənlənirəm?Ad günümü təbrik etmək üçün Kamal əmimgildə ailəvi gəlmişdilər.Nicat da gəlmişdi.Doğum günüm üçün hazırlanan mərasım gözəl keçırdı,hər kəs məni təbrik edin hədiyyəsini verirdi.Ən yaddaqalan hədiyyə isə Nicatın hədiyyəsi oldu.Nicat mənə zümrüd qaşlı sep almışdı.Bu sepə baxanda atamın hədiyyəsi olan sırğalarımı xatırladım.Biz Nicatla rəqs edəndə isə hər kəs bizə heyranlıqla baxırdı.Nicat rusiyada doğulub böyüsədə qanı azərbaycanlı qanı idi və bütün kişilərimiz kimi onunda qısqanclığı vardı.Rəqs edərkən üz gözünü turşudurdu niyəsə.
-özün məni rəqsə qaldırmısan özündə sifət edirsən.
-sifət etmirəm,abırli paltar tapmırdın geyinməyə?
-bunun nəyi abırsızdı ki?Həm sənə nə dəxli mənim paltarımın?
-necə nə