ə dəxli deyəsən unutmusan ki,sənin əmin mənim atamdır.Məndə sənin əmin oğluyam.
-oturaq yoruldum.
-məncədə oturaq,hamının sənə baxmağı əsəblərimə toxunur.Bu nə idi indi,Nicat niyə belə dediki? Bu fikir bir an beynimdən keçsədə əhəmiyyət vermədim.Dövlət imtahanım yaxınlaşırdı.Mən gecə-gündüz hazırlaşırdım,Cavid zəng vuranda isə,hər dəfə tapşırırdı ki,gəlməyim,imtahanı verəndən sonra rahat gedərəm.İmtahanı verəndən sonra isə həyəcanla cavabları gözləyirdim.Üç gün sonra cavablar çıxacaqdı.Cavid imtahana görə iki dəfə zəng vurmuş,cavabların çıxıb çıxmaması ilə maraqlanmışdı.Hət dəfə isə mənə sakitləşdirməyə əla qiymət alacağıma inandırmağa çalışırdı.Ancaq hər nə qədərdə həyəcanlı olsamda Cavidin səsindəki qəribəliyi hiss edirdim.O sanki yorğun daha doğrusu xəstə insanlar kimi danışırdı.Nəhayət ki,cavablar çıxmışdı.Gözlədiyim kimi əla qiymət almışdım.Onun səhəri Cavidi görməyə getdim.Mən haqlı idi,o xeyli zəifləmişdi.
-niyə özünü qorumursan,indi ilin ən pis məqamlarından biridi,insan xəstəliyə tez tutulur.
-baş üstə rəis,bundan sonra özümü qoruyacam,-deyib gülümsünmüşdü.
-söz verki,özünü qoruyacaqsan.
-söz.Cavid deyirdiki adi soyuqdəymə olub,amma mənə elə gəlirdi ki,bu soyuqdəymə biraz çox irəliləmişdi.Narahat olsamda çoxda üstünə getmədim.Məzun günümzdə isə konsertdə çox qalmadım.Sıxılırdım uşaqların içində.Dörd il ərzində yaşadığım hər şey gözlərimin önündə canlanırdı.Əksər tələbələr üçün adı siradan illər kimi keçsədə bu dörd ildə mənim həyatımda nələr olammışdı ki?Yay tətilini əmim bizi moskvaya çağırsada biz Aydanın doğumuna görə getməmişdik.Avqust ayının əvvəllərində Aydanın bir oğlu oldu.Mən demək olar ki,yayı Aydangildə keçırdım,ona işlərində kömək edirdim.Bu arada Cavid hər həftə onu görməyə getməyimə narazılıq etməyə başlamışdı.Deyirdi belə tez-tez getmək lazım deyil.Buna görədə mən iki həftədən bir gedirdim.Onda da o çox qalmaz bir-iki kəlmə danışıb tez məni evə yola salardı.Buna hər nə qədər də pis olsamda,dözürdüm.Fikirləşirdim ki,ona da asan